Ég er alveg öfugsnúin þessa daganna veit ekki alveg í hvorn fótinn ég á að stíga. Er að reyna að vera dugleg en það tekst ekki alveg því ég virðist vera endalaust þreytt. Nýtt fólk í vinnuni sem er alveg frábært og duglegt og tekur allt það erfiða eins og t.d. símsvörun. Það er ótrúlega ljúft að vera laus við að tala í símann endalaust. Ég er líka svo ánægð yfir því hvað þetta fólk er ótrúlega duglegt, skipulagt og jákvætt. Maður kemur með verkfni eða vandamál og það er leyst... ekkert ves. Nú er bara að demba sér í djúpulaugina og sitja í pallborði á morgun og svara spurningum um Umhverfismál... úffs

Oohh, mikið langar mig í sumarbústað með þessu fyndna fólki og öllum hinum líka...

Jam, það er of langt síðan ég hef skrifað og það hefur fullt gerst en ég er bara svo niður sokkin í vinnu að ég meika ekki að setjast niður við tölvuna á kvöldin. En nú á ég að vera löngu farin að sofa en er að gaufast og lesa blogg sem ég hef ekki lesið lengi. Mér líður vel í vinnunni og hef það gott með fjölskyldunni en ég sakna vina minna óskaplega mikið. Ég sinni þeim ekki nóg og ég veit það og nú verð ég að vera duglegari að hafa samband við fólk... Ég hlakka til að fá fókið mitt heim frá úglöndunum.
Mig langar í sumarbústað.

sof í haus

Við hjónin fórum á grímuball á laugardaginn. Það var mjög skemmtilegt. Ég elska grímuböll. Ég veit ekki hvort fólk fattar búningin en getið nú... Annars fórum við svo á leiksýningu á sunnudagskvöldið og sáum Mr. Skallagrímsson. Æðislegt leikrit ég mæli með því. En um nóttina vaknaði Mathilda alblóðug og þá hafði rifnað aðeins frá sárinu og við þurftum að gista á sjúkrahúsinu þá nóttina. Konan litla er eldhress í dag og heima með pabba sínum að reyna að hamast ekki. Það er pínu erfitt fyrir hana vegna þess að hún er að fá svo mikla orku núna og borðar og borðar. En að sjá barnið alblóðugt á sunnudagsnóttina er eitthvað sem ég kem til að gleyma seint eða aldrei úff...

Í gær hófst átakið hjólað í vinnuna og í dag er ég búin að labba 1,7 km og hjóla 14 km. Sko mig, ég verð að verða geðveikt dugleg því ég ætla að vera á bikiníi á Amargerstrand í sumar.

Sumir dagar eru ótúlega skemmtilegir gefandi hugarorkugefandi en líkamlega þreitandi. Aðrir dagar eru bara orku sugur, þar sem allt verður erfitt og leiðinlegt. Eins er þetta með fólk. Sumt fólk er svo energískt að það sprautar frá sér orku og maður verður gjörsamlega fullur af lífi og fjöri að vera nálægt því. En sumir er þvílíkar orku sugur að maður verður algjörlega tómur.

Hvað gerir maður í sumarbústað annað en að láta sér líða vel, borða góðan mat og hygge hygge hygge. Á myndunum sjást fruburður Elgaard að horfa á "fingraputta" eða Þumalínu, gleraugna gámurinn Drregina, kjötbaunasúpan í pottinum og svo blöðrutær. Fullkomin fjölskyldu helgi.

Á eftir fer ég í sumarbústað í Ölver með minni fjólskyldu og Fastererinni og manni hernar og bangsa litla. Ó hvað ég hlakka til, við ætlum að borða smygl frá tengdó og ég ætla að sitja uppi í sófa og lesa og kanski að fara í einstaka göngutúr og jafvel að skella mér í heitann pott annað salgið. ummmm lovely.

Í gær fékk ég að vita að M fer í kirtlatöku 27. apríl kl. 10.00 og við á leið á árshátíð daginn eftir. Ég var að lesa Greppikló fyrir R í gærkvöldi, það er uppáhalds bókin eftir að hún fékk gleraugun. Þegar við vorum búnar að lesa ætlaði hún að taka af sér gleraugun en það tókst ekki betur en svo að hún braut þau. Búin að vera með þau í viku. Jahérna. Ég er enn með ljótuna og er að springa úr yfirvigt með rass út um allt. En ljósi punkturin er að kallinn er komin með Mel Gibbson bros! Hann lét gera við brotnu frammtönnina, voða fínn. Sjitt hvað ég er blá núna... æi fokkit ég er á túr!

Þetta tókn nú svei mér langan tíma að komast í bloggstuð aftur. Málið er að 30. mars fórum við með Reginu til augnlæknis vegna þess hversu tileygð hún var orðin og komumst að því að hún er hálf sjónlaus. Hún þarf gleraugu og er með +6,0 á öður auga og +6,5 á hinu. Þetta var nú meirihátta sjokk fyrir mig allavega. En það er lán í óláni að það eru engar skemdir á augunum þannig að hún þarf ekki að fara í neina aðgerð. Augun lagast við það að fá gleraugu. Á laugardeginum þá veiktist ég heiftalega fékk strepptokokkasýkingu og lá í rúminu í fimm daga. Ég hélt ég myndi drepast og langaði bara að liggja og skæla mér leið svo illa. Og svo á miðvikudeginum 3. apríl fór Chr. með Mathildu til háls nef og eyrnalæknis og það á að taka úr henni hálskirtlana í lok mánaðarins. Já, sjaldan er ein báran stök, segi ég nú bara.

En þrátt fyrir þetta allt saman þá áttum við alveg yndislega Páska. Fórum í fermingarveislu á Skírdag og fórum beint úr henni í bústað á Bjarteyjarsandi í Hvalfyrði. Það var æði. Við hringdum bara þegar við vorum á leiðinni upp á Skaga og spurðum hvort við gætum fengið gistingu. Það var hægt og við beigðum bara inn Hvalfjörðinn í stað þess að fara í göngin og við vorum svo mætt í heitapottinn kl. 8.30 morgunin eftir. Lovely. Svo skoðuðum við kindur og hænur og hesta og kanínur. Svo var öllum troðið inn í bíl og brunað út á Snæfellsnes. Þar kíktum við fyrst á Arnarstapa og svo fórum við og fengum okkur nesti á við Djúpalón og enduðum á þvi að sitja á Djúpalójnssandi í næstum tvo klukkutíma og njóta veðursins og hlust á öldunar. Það var æði. Svo brunuðum við í gegnum Hellisand, Rif og Ólafsvík. Þegar svengdin fór að segja til sín fundum við bústað undir Kirkjufelli við Grundarfjörð sem við fengum að leigja í eina nótt og borðuðum og sváfum þar. Himininn var stjörnubjartur og Norðurljósin voru dansandi yfir okkur framm eftir kvöldi. Þvílík rómantík. Morguninn eftir kíktum við í fjárhúsin neðan við bústaðin og Mathilda fékk að fara á hestbak. Eftir að hafa pakkað var rúntað um Stykkishólm og svo keyrt upp á Skaga. Þar fórum við í mat til R.bró og Dagnýar mágkonu og svo páskadag var matur hjá M og P og fjölskyldan fór í göngu og endaði í leikjum á Langasandi. Um kvöldið skelltum við okkur á ball í Íþróttarhúsinu við Jaðarsbakka (smá bjánahrollur... kanski vegna þess að ég var edrú) en það var voða gaman og dansað alveg brjálað. Svo var farið 3 sinnum í kaffi á mándeginum og svo keyrt heim á Suðurgötuna.
Á þriðjudaginn var svo hringt frá gleraugnabúðinn um að allt væri tilbúið fyrir elskulega Reginu. Við fórum beint eftir vinnu með hana og hún fékk voða sæt fjólublá gleraugu. Hún var alveg þögul og horfði í kringum sig og svo brosti hún skært og fór að heilsa öllum sem hún hitti. Hæ, hæ allo hæ hæ allo. Foreldrarnir stóðu með skagt bros og tár í augm, barnið var að sjá alminnilega í fyrstaskipti! Í gær var hún með gleraugun allan daginn hjá dagmömmunni og hún vill ekki annað. Hún er strax búin að fatta það að það er betra að vera með gleraugun en án þeirra. Litla skinnið mitt.
Nóg blogg að sinni, myndirnar hér að ofan eru frá Snæfellsnesi, Djúpalóni og svo ein mynd af Langasandi á Skaga.
Set bráðlega inn mynd af Reginu með gleraugun fínu.

Eftir

Fyrir...

Veit einhver um einhvern sem ætlar að flytja til Íslands í sumar og ætlar að taka með sér 1 stk. gám? Þá væri ég nefnilaga alveg svakalega til í að fá að stinga eins og einum eða tveimur hjólum með. Mig langar svo að eiga fallegt hjól. Ég viðurkenni hér með að ég er meirháttar sökker fyrir fallegum hjólum. Eflaust eru margir sem þykja minn smekkur minna fagur en ég elska ömmuhjólin og þrái eitt slíkt af öllu hjarta. Og ég hef ákveðið að ef mér tekst ætlunarverkið þá ætla ég að launa mér með einu slíku. En mig vantar að flytja það heim. Það væri ágætt ef fólk vissi af fari að ég fengi að pota einu til tveimur hjólum með í gegn vægu gjaldi.

Framtíðarlandið, kvitta takk...

Í dag eru Vorjafndægur... Kannski maður fari að safna D-vítamíni á næstunni ekki veitir af eftir myrkan veturinn.

Orð dagsins er: lumbra ég veit um a.m.k. fjórar merkingar þessa orðs.

Fyrir ári var ég ný byrjuð í vinnunni, fyrir ári var ég ný flutt á Suðurgötuna. Tíminn líður óskaplega hratt. Helgin var mjög skemmtileg. Á föstudaginn var ég bingóstjóri og fór svo á ball á Nasa þar sem ég var mjög í yngri kantinum. Mér fannst eins og ég hefði svindlað mér inn á ball án þess að vera með aldur en óskaplega skemmtilegt. Á laugardaginn var ég barnapía fyrir bróður minn og gisti mágkona mín elskuleg líka. Hún fór nú bara heim með flensu... helv... pestarbæli er þetta hjá okkur. Best að fara að huga að vorhreingerningu í þessu greni.

En nú allt í einu eru helgarnar farnar að fyllast og komandi helgar fara í 5 fermingar, 2 árshátíðir, 1 ferðalag, amk. 3 matarboð, 1 leiksýning + út að borða í Borgarnesi og svo 1 grímuball og þá er kominn miður maí....

Ég er farin að hlakka til sumarfrísins í ágúst.

Svona getur maður farið í göngurúnt...

Þetta og + 30°c þá væri landið bláa bara paradís held ég hmmm. Núna er slidda, rigning, hagl, sól og pínu vindur. Gerist ekki betur...

Jii, ég er eitthvað svo blúsuð og blá undanfarið. Ég þoli ekki sumar vikur virka eins og brjálaður tilfinningarússíbani. Í síðustu viku var ég í skýjunum einn daginn vegna þess að ég náði ótrúlegum persónulegum sigri. Næsta dag var ég sleginn niður sem kjaftshögg vegna trúnaðarbrests. Nú er ég komin á flötu línuna en á erfitt með að halda jafnvæginu. Ekki að ég vilji vera endalaust á flötu línuni það er bara þægilegt að hlutinr komi ekki alltaf í pörum eða búnkum eða tveir fyrir einn. Ég er kanski bara svona einföld = eitt í einu týpan... úff hvað það er takmarkað. Best að taka sig á í fjölbreytninni. Fæ mér Kaffi vatn og te næst.

Jiii, ég er svo löt etihvað undanfarið. Ég nenni ekki neinu, kem engu í gang einhvernvegin. Í janúar labbaði ég í vinuna á hverjum degi í byrjun febrúar byrjaði ég að skokka í hádeginu og núna hrúgast afsakanir upp sem leiðir af sér óheflað samviskubit sem svo leiðir af sér ligegladhed og spiseri... Ég er of mörgum kílóum yfir kjörþingd og hef reynt að gera eithvað í málunum í heilt ár. Það eina sem ég hef uppskorið eru 7 kg yfir því sem ég náði af mér á fysrtu mánuðum eftir fæðingu dregans. Þetta er svo andlega erfitt fyrir mig að ég hefði ekki trúað þessu. Ég get ekki tekið mig saman í andlitinu sama hvað ég reyni. Ég stend aldrei við þær áætlanir sem ég set mér þó þær séu einfaldar og auðveldar í famkvæmd. Og með því að setja þetta út á alnetið er ég að reyna enn eina aðferðina í að taka mig saman í andlitunu og andskotast til að gera eithvað í hlutunum með því að játa sindir mínar. Ég held að ég sé alltaf að bíða eftir björgun einhvers annars eða bara skyndilausnini en ég veit alveg að það virkar ekki. Ég veit um allt og það eina sem þarf er hugafarsbreytingin, en afhverju er hún svona óskaplega erfið? Það er fullt af öðrum hlutm sem ég geri prinsipsins vegna. t.d. flokka ég núna flest allt rusl þ.e. plast, ál og járn, blöð og pappa og fernur og gler. Og við förum með þetta allt samviskusamlega í sorpu. Ég hjóla mikið, ég passa að nota bílinn eins lítið og ég get keyri ekki um á nagladekkjum. Er grænmetisæta orðin aftur eftir 8 ára pásu, borða fisk 2 - 3 í viku. Heldu úti bloggsíðu. Þannig að sérviksan og prinsipin eru sko alveg heill hellingur en það að stunda reglulega líkamsrækt virðist algjörlega vera ógjörningur. Og hvað er það? For helvede...

Annars vil ég biðja um mínútuþögn til minningar um UNGDOMSHÚSIÐ... takk fyrir