Lífið er bara ljómadi í alla staði. Einn daginn gerist þetta og svo næsta hitt! Og núna allt að gerast. Svaka spennó.

Ég er að drepast yfir þessu helv... veðri! Þessi suddi og rudda vindur og dónaskapur. Isss. En svona er þetta bara eins gott að helgin ber með sér þrjá snilldar viðburði: a) óvissuferð með vinnuni, sem ég er sjálf að skipuleggja ásamt öðrum. b) fundur og koktel hja NB: Félagi Umhverfisfræðinga á Íslandi og C) Geggja partý út í sveit hjá tveimur nýútskrifuðum hjúkku frænkum ég er þessvegna alvarlega að spá í að þrí brjóta bindindið alræmda! Ég verð einfaldlega að fá uppfillingu í skamdeginu og vegna þess að ég missti af allri gleði á síðustu helgi! Skál fyrir því, elskurnar.

Ooooh, nú er komið að Airwaves jii hvað mig langar óskaplega mikið. Ég ætla sko á næsta ári það er alveg víst. Nú verð ég bara fylgjast með á netinu, græn af öfund. Hvað er svo fútt í því að vera á festivali þegar maður er á snúrunni? Ég bara spyr...

Ohh, undanfarin þrjú ár hef ég verið með kjötsúpupartý fyrir Airwavesfara á föstudeginum... Ég klúðra því núna jee hvað ég er glötuð. En það er partý á morgun hjá "vinum Öresunds", best að fara þangað og hitta fólk. Ljómandi góð hugmynd!

Ég vann!

Kleinukerlingagleraugnagámarnir!

Hér eru myndir af Náttúruleikhúsi í Linköping Svíþjóð. Þetta gerðum við í Workshoppi fyrir yngstu krakkana. Ofsa fallegt og skemmtilegt en ég verð að segja að mér fannst þetta mjög eðlilet og var kanski ekki eins upprifin og sumir þarna. Ég lék mér með skeljar og blóm og skreytti og notaði það sem ég fann í leik, sérstaklega þegar ég var í sveitinni hjá ömmu og afa á Núpi. Ég held að útikennsla og fræðin um hana séu eitthvað sem enn er Íslendingum eðlislægt. Ég held að allir sem starfa sem kennarar í dag hafi leikið sér í og með náttúrunni. En ef við hugsum ekki út í þetta getur það verið liðin tíð og börn kunni ekki að leika sér nema með "Pettshop" og "barbie". Segi ég, og vandaði mig mikið við að velja fallegt "Pettshop" dýr fyrir dætur mínar í fríhöfninni við heimkomuna. Ég hefði átt að færa þeim skóginn.

´Mælingar sýna að ég er komin með 15 cm minna mittismál en fyrir sex vikum!

Svíþjóð var æði!

Ég er farin til Svíðþjóðar í fyrramálið. Nánar tiltekið Linköping á ráðstefnu fyrir lopasokkafólk og húfuálfa. Ég fer í fylgd góðra kvenna og þetta verður bara ljómandi skemmtilegt. Sný aftur til landsins á fimmtudagskvöldið seint.

Hej daa!

Ég er voða löt að blogga þessa dagana. Það er mikið um að vera hjá mér samt finnst mér ég ekki sinna öllu því sem mig langar til að sinna.
Ég er búin að vera mjög dugleg að mæta í líkamsrækt og staðið mig með ágætum í mat og drykkju. Það er aðeins farið að skila sér og finn ég mest fyrir því sjálf. Þolið er meira, fötin eru rímri og orkan meiri. Neikvæðu hliðarnar er þreita á kvöldin og harðsperrur. En, bjútí knows no pain you know..... Það eina er að mér finnst hlutirnir ekki gerast nóg og hratt. Hvatvísi mín heimtar að tíu kíló séu farin og ég geti farið að byrta myndir af mér í buxum sem ná mér uppundir hendur núna vegna þess að ég hef náð ótrúlegum árangri... :oP. En ég er sátt með 1 kg á viku og það hefur staðist undanfarnar þrjár vikur. Ég finn fyrir smá hræðslu núna sem lýsir sér þannig að ég hugsa um: "hvað ef mér tekst þetta ekki? Hvað ef ég klára þetta með herkjum og geri svo ekkert meir og verða jafn stór og ég var og jafnvel stærri?"
Best að ég leggji mig alla fram við að það gerist ekki.
Ég þori, ég get, ég vil, ég skal... Fokking hel.

Hér er Svana, Mathilda og Úa, vinkonurnar með tombólu í lok ágúst voða sætar og fínar.

Gleraugnagámar,
Jahérna hér, við fórum með Mathildu til augnlæknis í gær, bara svona til að tékka afþví að Regina er háf sjónlaus og viti menn barnið sér líka illa. Hún er með
+2 og +4 og hefur ekki náð miklum þroska á verra auganu og þarf að fá gleraugu og lepp til þess að bjarga því sem bjargað verður. Hún virðist bara nota vinstra augað.
Ég fékk sjokk aftur. Fannst eitthvað skrýtið að hún skuli líka sjá svona illa og átti sko enganvegin vona á þessu en sem betur fer uppgötvaðist núna, en ekki seinna.

Gleraugu Rúla...

í boði er: "I like big buts..."

Ég er í svaka stuði í dag! Sir Mixalot er æði. Mig langar í svona oldschool erobik með 2unlimetet og Mc Hammer, djö hvað það væri fyndið og skemmtilegt. Hér er þessi snillingur, bara flottar buxur jú og rassarrrr argghhh...

Ég, Katrín Mikla er byrjuð í átaki. Ég hef aldrei á ævinni farið í skipulagt átak. Áðurfyrr tókst mér að breyta lífstíl eða druslast í líkamsrækt af sjálfsdáðum en núna þá varð ég að fara í hjarðar-menningu og skrá mig í átakstíma. Mér finnst það sjálfri mjög erfitt að þurfa að viðurkenna að ég sé ekki með nægilegan sjálfsaga til þess að taka mig á. En í átakinu er maður viktaður og fær sent sms ef maður mætir ekki í tíma! Mér finnst það pínu niðurlægandi en þetta er það eina sem mér dettur í hug vegna þess að þyngd mín virðist vera stjórnlaus síðan ég átti R. Ég ræð bara ekki við neitt eða þ.e. enginn sjálfs agi og stöðugar blekkingar að ég hreyfi mig og borða holt... blabla. Og fötin minka og viktin sýnir endalsut meir og meir.

Ég er byrjuð og gekk vel á mánudagsmorgun. Í gær var frí en ég tapaði mér í kvöldmatnum og át yfir mig og fann fyrir mikilli sektarkend. Skammaðist mín. Í morgun var ég ennþá södd þegar ég vaknaði og var alveg að gefast upp, hjólandi í baðhúsið og alla leiðina hugsaði ég: "ég get þetta ekki, ég get þetta ekki, ég get ekki...." Svo druslaðist ég í tíma og sigurinn er sætur. Mér líður mjög vel núna og stefni á að skella mér í fyrramálið aftur.

Það versta er að innst inni mér er lítill púki sem segir: "iss piss þetta virkar aldrei, þú nærð aldrei að léttast". Og enn verra er að ég trúi honum þangað til ég fæ sönnun í næstu viktun, þe. á mánudaginn næsta.

Annars þá reyndi ég að kolvetnisjafna/kaloríujafna fituna í mér með því að greiða fyrir líkamsræktina en mæta ekki. Þetta er gasalega sniðugur trend á íslandinu sjáðu til nebblega.... En við vitum öll það virkar ekki jack sjitt. Maður verður víst að sjá um þetta sjálfur! Fokking hell.

Í dag eigum ég og hann 6 ára brúðkaupsafmæli! Einhversstaðar sá ég að við ættum sykurbrúðkaup! Ekki veitir af sætunni eftir þessa mynd... úff, Ég held upp á það með súkkulaði... Svei mér þá.

Mathilda mín í útilegu í Skorradal í sumar... Stóra stelpan.

Í dag var ótrúlega hátíðleg stund þegar elsta dóttir okkar byrjaði í fyrsta bekk í Vesturbæjar skóla. Ég var ótrúlega stolt og meir og brosti hringin af gleði og stolti. Og hugsaði: "jæja hér byrjar 15 - 20 ára menntavegur..." kanski vonandi... Ótrúlega spennandi.

Litla ráðskonan fékk að vera með í för en varð heldur betur móðguð yfir því að fá ekki að raða skónum sínum í hilluna eins og hin börnin. Hún er tilbúin að fara í leikskólann, vonandi ræður sig einhver í stöðuna í leikskólanum sem fyrst.

Jæja, þá er fríið búið og frúin er endurnærð. Það var meira að segja mjög gott og gaman að mæta til vinnu í morgun.
Þetta verður góður vetur.

Ég er alein heima, það er svolítið skrítið að vera alein. Ég hef ekki verið ein í lengur en sólarhring heima hjá mér í 6 ár. Það er svolítið skrítið að hugsa út í það. Ég hef ljómandi gott af því og finnst það mjög spennó en mér leiðist pínu að fara ein að sofa í þögninni. Þá langar mig að kyssa mjúkar litlar fætur og sakna jafnvel hrotur eiginmannsins... eða næstum því sko...

Úff þetta er búið að vera annasamt sumar... ég hlakka svo mikið til að fara í sumarfrí og restin af fjölskyldunni að það er eins og allt snúist um fríið sama hvað maður gerir.

Vinnan er búin að vera rosa törn en samt mjööög skemmtileg. Ég fýla það svo vel að vera með unglingum. Við héldum ráðstefnu fyrir 10. bekkinn í gær og í dag sem hepnaðiðst ljómandi vel. Auðvitað er ýmisslegt sem hefði mátt fara betur en á heildina litið er ég strolandi ánægð. T og Ö sem ég réði til þess að sjá um þetta eru frábært fólk. Ótrúlega metnaðarfull og pró og dugleg og allt. Ég er mjöög sátt með útkomuna. Ég vona að krakkarnir séu það líka þau eru náttúrulega aðala málið í þessu. Nú er ég að detta niður í nett spennufall og á eftir að vera frekar skrýtin næstu daga já og fjölskyldu laus að hugsa um eginn rass og enginn smá rass að hugsa um! Ætli mér takist það?

Vá, hiti sviti og gott veður, hvað getur maður sagt... Gróðurhúaáhrif... veit ekki... bara gott fyrir mig og mína...

Við fórum í ferðalag umhelgina sem var ótrúlega gott og skemmtilegt. Fórum í sund alla dagana hugguðum okkur, sváfum í tjaldi, borðuðum pylsur og hammara bara eins og maður gerir í útilegum. Spiluðum rommý og allt. En ég hlakka enn mikið til að fara í sumarfrí og hitta allt fólkið mitt þar. Þrátt fyrir rigninguna þar... Það styttir upp í lok júlí í dk og þá verða allir fegnir að fá rigningu á landinu bláa. Nema þeir sem eru þá að fara í frí þangað eða að flytja heim. Ég hlakka samt svo mikið til að fá alla hingað og hitta alla þar.

Sumar og sól á Íslandinu.

30 Dagar í sumarfrí... Og óperan kom í dag. 23 dagar í að ég verði ein heima og enginn maður og engin börn. Ég hef aldrei verið ein heima í heila viku síðan börnin fæddust. Veit ekki hvort er meira spennandi það eða fríið sjálft???

Ég er á lífi, ég lifði síðustu viku af svo er það næsta og þá eru tvær erfiðustu vikurnar í vinnuni minni búnar. Það er líka allt á haus núan. Aaaalt of mikið að gera. Kemst ekki heim á kvöldin fyrr en seint og sé börnin og manninn lítið. Mikið verður maður óskaplega pirraður á svoleiðis aðstæðum. En þetta er ekkert mál því þetta er tímabundið og þetta stendur stutt yfir. Ég skil bara ekki hvernig fólk getur lifað í svona miklu stressi og mikilli vinnu og átt fjölskyldu. Ég skil vel að fólk sem vinnur myrkranna á milli skilji. Ég ætla allavega að fara að sinna sambandinu við mannin minn í næstu viku. Þess er þörf. Það er nauðsinlegt að vera kærustupar stundum og gera allt það sem því fylgir....