Ég, Katrín Mikla er byrjuð í átaki. Ég hef aldrei á ævinni farið í skipulagt átak. Áðurfyrr tókst mér að breyta lífstíl eða druslast í líkamsrækt af sjálfsdáðum en núna þá varð ég að fara í hjarðar-menningu og skrá mig í átakstíma. Mér finnst það sjálfri mjög erfitt að þurfa að viðurkenna að ég sé ekki með nægilegan sjálfsaga til þess að taka mig á. En í átakinu er maður viktaður og fær sent sms ef maður mætir ekki í tíma! Mér finnst það pínu niðurlægandi en þetta er það eina sem mér dettur í hug vegna þess að þyngd mín virðist vera stjórnlaus síðan ég átti R. Ég ræð bara ekki við neitt eða þ.e. enginn sjálfs agi og stöðugar blekkingar að ég hreyfi mig og borða holt... blabla. Og fötin minka og viktin sýnir endalsut meir og meir.

Ég er byrjuð og gekk vel á mánudagsmorgun. Í gær var frí en ég tapaði mér í kvöldmatnum og át yfir mig og fann fyrir mikilli sektarkend. Skammaðist mín. Í morgun var ég ennþá södd þegar ég vaknaði og var alveg að gefast upp, hjólandi í baðhúsið og alla leiðina hugsaði ég: "ég get þetta ekki, ég get þetta ekki, ég get ekki...." Svo druslaðist ég í tíma og sigurinn er sætur. Mér líður mjög vel núna og stefni á að skella mér í fyrramálið aftur.

Það versta er að innst inni mér er lítill púki sem segir: "iss piss þetta virkar aldrei, þú nærð aldrei að léttast". Og enn verra er að ég trúi honum þangað til ég fæ sönnun í næstu viktun, þe. á mánudaginn næsta.

Annars þá reyndi ég að kolvetnisjafna/kaloríujafna fituna í mér með því að greiða fyrir líkamsræktina en mæta ekki. Þetta er gasalega sniðugur trend á íslandinu sjáðu til nebblega.... En við vitum öll það virkar ekki jack sjitt. Maður verður víst að sjá um þetta sjálfur! Fokking hell.

Í dag eigum ég og hann 6 ára brúðkaupsafmæli! Einhversstaðar sá ég að við ættum sykurbrúðkaup! Ekki veitir af sætunni eftir þessa mynd... úff, Ég held upp á það með súkkulaði... Svei mér þá.

Mathilda mín í útilegu í Skorradal í sumar... Stóra stelpan.

Í dag var ótrúlega hátíðleg stund þegar elsta dóttir okkar byrjaði í fyrsta bekk í Vesturbæjar skóla. Ég var ótrúlega stolt og meir og brosti hringin af gleði og stolti. Og hugsaði: "jæja hér byrjar 15 - 20 ára menntavegur..." kanski vonandi... Ótrúlega spennandi.

Litla ráðskonan fékk að vera með í för en varð heldur betur móðguð yfir því að fá ekki að raða skónum sínum í hilluna eins og hin börnin. Hún er tilbúin að fara í leikskólann, vonandi ræður sig einhver í stöðuna í leikskólanum sem fyrst.

Jæja, þá er fríið búið og frúin er endurnærð. Það var meira að segja mjög gott og gaman að mæta til vinnu í morgun.
Þetta verður góður vetur.

Ég er alein heima, það er svolítið skrítið að vera alein. Ég hef ekki verið ein í lengur en sólarhring heima hjá mér í 6 ár. Það er svolítið skrítið að hugsa út í það. Ég hef ljómandi gott af því og finnst það mjög spennó en mér leiðist pínu að fara ein að sofa í þögninni. Þá langar mig að kyssa mjúkar litlar fætur og sakna jafnvel hrotur eiginmannsins... eða næstum því sko...

Úff þetta er búið að vera annasamt sumar... ég hlakka svo mikið til að fara í sumarfrí og restin af fjölskyldunni að það er eins og allt snúist um fríið sama hvað maður gerir.

Vinnan er búin að vera rosa törn en samt mjööög skemmtileg. Ég fýla það svo vel að vera með unglingum. Við héldum ráðstefnu fyrir 10. bekkinn í gær og í dag sem hepnaðiðst ljómandi vel. Auðvitað er ýmisslegt sem hefði mátt fara betur en á heildina litið er ég strolandi ánægð. T og Ö sem ég réði til þess að sjá um þetta eru frábært fólk. Ótrúlega metnaðarfull og pró og dugleg og allt. Ég er mjöög sátt með útkomuna. Ég vona að krakkarnir séu það líka þau eru náttúrulega aðala málið í þessu. Nú er ég að detta niður í nett spennufall og á eftir að vera frekar skrýtin næstu daga já og fjölskyldu laus að hugsa um eginn rass og enginn smá rass að hugsa um! Ætli mér takist það?

Vá, hiti sviti og gott veður, hvað getur maður sagt... Gróðurhúaáhrif... veit ekki... bara gott fyrir mig og mína...

Við fórum í ferðalag umhelgina sem var ótrúlega gott og skemmtilegt. Fórum í sund alla dagana hugguðum okkur, sváfum í tjaldi, borðuðum pylsur og hammara bara eins og maður gerir í útilegum. Spiluðum rommý og allt. En ég hlakka enn mikið til að fara í sumarfrí og hitta allt fólkið mitt þar. Þrátt fyrir rigninguna þar... Það styttir upp í lok júlí í dk og þá verða allir fegnir að fá rigningu á landinu bláa. Nema þeir sem eru þá að fara í frí þangað eða að flytja heim. Ég hlakka samt svo mikið til að fá alla hingað og hitta alla þar.

Sumar og sól á Íslandinu.

30 Dagar í sumarfrí... Og óperan kom í dag. 23 dagar í að ég verði ein heima og enginn maður og engin börn. Ég hef aldrei verið ein heima í heila viku síðan börnin fæddust. Veit ekki hvort er meira spennandi það eða fríið sjálft???

Ég er á lífi, ég lifði síðustu viku af svo er það næsta og þá eru tvær erfiðustu vikurnar í vinnuni minni búnar. Það er líka allt á haus núan. Aaaalt of mikið að gera. Kemst ekki heim á kvöldin fyrr en seint og sé börnin og manninn lítið. Mikið verður maður óskaplega pirraður á svoleiðis aðstæðum. En þetta er ekkert mál því þetta er tímabundið og þetta stendur stutt yfir. Ég skil bara ekki hvernig fólk getur lifað í svona miklu stressi og mikilli vinnu og átt fjölskyldu. Ég skil vel að fólk sem vinnur myrkranna á milli skilji. Ég ætla allavega að fara að sinna sambandinu við mannin minn í næstu viku. Þess er þörf. Það er nauðsinlegt að vera kærustupar stundum og gera allt það sem því fylgir....

Ég er alveg öfugsnúin þessa daganna veit ekki alveg í hvorn fótinn ég á að stíga. Er að reyna að vera dugleg en það tekst ekki alveg því ég virðist vera endalaust þreytt. Nýtt fólk í vinnuni sem er alveg frábært og duglegt og tekur allt það erfiða eins og t.d. símsvörun. Það er ótrúlega ljúft að vera laus við að tala í símann endalaust. Ég er líka svo ánægð yfir því hvað þetta fólk er ótrúlega duglegt, skipulagt og jákvætt. Maður kemur með verkfni eða vandamál og það er leyst... ekkert ves. Nú er bara að demba sér í djúpulaugina og sitja í pallborði á morgun og svara spurningum um Umhverfismál... úffs

Oohh, mikið langar mig í sumarbústað með þessu fyndna fólki og öllum hinum líka...

Jam, það er of langt síðan ég hef skrifað og það hefur fullt gerst en ég er bara svo niður sokkin í vinnu að ég meika ekki að setjast niður við tölvuna á kvöldin. En nú á ég að vera löngu farin að sofa en er að gaufast og lesa blogg sem ég hef ekki lesið lengi. Mér líður vel í vinnunni og hef það gott með fjölskyldunni en ég sakna vina minna óskaplega mikið. Ég sinni þeim ekki nóg og ég veit það og nú verð ég að vera duglegari að hafa samband við fólk... Ég hlakka til að fá fókið mitt heim frá úglöndunum.
Mig langar í sumarbústað.

sof í haus

Við hjónin fórum á grímuball á laugardaginn. Það var mjög skemmtilegt. Ég elska grímuböll. Ég veit ekki hvort fólk fattar búningin en getið nú... Annars fórum við svo á leiksýningu á sunnudagskvöldið og sáum Mr. Skallagrímsson. Æðislegt leikrit ég mæli með því. En um nóttina vaknaði Mathilda alblóðug og þá hafði rifnað aðeins frá sárinu og við þurftum að gista á sjúkrahúsinu þá nóttina. Konan litla er eldhress í dag og heima með pabba sínum að reyna að hamast ekki. Það er pínu erfitt fyrir hana vegna þess að hún er að fá svo mikla orku núna og borðar og borðar. En að sjá barnið alblóðugt á sunnudagsnóttina er eitthvað sem ég kem til að gleyma seint eða aldrei úff...

Í gær hófst átakið hjólað í vinnuna og í dag er ég búin að labba 1,7 km og hjóla 14 km. Sko mig, ég verð að verða geðveikt dugleg því ég ætla að vera á bikiníi á Amargerstrand í sumar.

Sumir dagar eru ótúlega skemmtilegir gefandi hugarorkugefandi en líkamlega þreitandi. Aðrir dagar eru bara orku sugur, þar sem allt verður erfitt og leiðinlegt. Eins er þetta með fólk. Sumt fólk er svo energískt að það sprautar frá sér orku og maður verður gjörsamlega fullur af lífi og fjöri að vera nálægt því. En sumir er þvílíkar orku sugur að maður verður algjörlega tómur.

Hvað gerir maður í sumarbústað annað en að láta sér líða vel, borða góðan mat og hygge hygge hygge. Á myndunum sjást fruburður Elgaard að horfa á "fingraputta" eða Þumalínu, gleraugna gámurinn Drregina, kjötbaunasúpan í pottinum og svo blöðrutær. Fullkomin fjölskyldu helgi.

Á eftir fer ég í sumarbústað í Ölver með minni fjólskyldu og Fastererinni og manni hernar og bangsa litla. Ó hvað ég hlakka til, við ætlum að borða smygl frá tengdó og ég ætla að sitja uppi í sófa og lesa og kanski að fara í einstaka göngutúr og jafvel að skella mér í heitann pott annað salgið. ummmm lovely.

Í gær fékk ég að vita að M fer í kirtlatöku 27. apríl kl. 10.00 og við á leið á árshátíð daginn eftir. Ég var að lesa Greppikló fyrir R í gærkvöldi, það er uppáhalds bókin eftir að hún fékk gleraugun. Þegar við vorum búnar að lesa ætlaði hún að taka af sér gleraugun en það tókst ekki betur en svo að hún braut þau. Búin að vera með þau í viku. Jahérna. Ég er enn með ljótuna og er að springa úr yfirvigt með rass út um allt. En ljósi punkturin er að kallinn er komin með Mel Gibbson bros! Hann lét gera við brotnu frammtönnina, voða fínn. Sjitt hvað ég er blá núna... æi fokkit ég er á túr!

Þetta tókn nú svei mér langan tíma að komast í bloggstuð aftur. Málið er að 30. mars fórum við með Reginu til augnlæknis vegna þess hversu tileygð hún var orðin og komumst að því að hún er hálf sjónlaus. Hún þarf gleraugu og er með +6,0 á öður auga og +6,5 á hinu. Þetta var nú meirihátta sjokk fyrir mig allavega. En það er lán í óláni að það eru engar skemdir á augunum þannig að hún þarf ekki að fara í neina aðgerð. Augun lagast við það að fá gleraugu. Á laugardeginum þá veiktist ég heiftalega fékk strepptokokkasýkingu og lá í rúminu í fimm daga. Ég hélt ég myndi drepast og langaði bara að liggja og skæla mér leið svo illa. Og svo á miðvikudeginum 3. apríl fór Chr. með Mathildu til háls nef og eyrnalæknis og það á að taka úr henni hálskirtlana í lok mánaðarins. Já, sjaldan er ein báran stök, segi ég nú bara.

En þrátt fyrir þetta allt saman þá áttum við alveg yndislega Páska. Fórum í fermingarveislu á Skírdag og fórum beint úr henni í bústað á Bjarteyjarsandi í Hvalfyrði. Það var æði. Við hringdum bara þegar við vorum á leiðinni upp á Skaga og spurðum hvort við gætum fengið gistingu. Það var hægt og við beigðum bara inn Hvalfjörðinn í stað þess að fara í göngin og við vorum svo mætt í heitapottinn kl. 8.30 morgunin eftir. Lovely. Svo skoðuðum við kindur og hænur og hesta og kanínur. Svo var öllum troðið inn í bíl og brunað út á Snæfellsnes. Þar kíktum við fyrst á Arnarstapa og svo fórum við og fengum okkur nesti á við Djúpalón og enduðum á þvi að sitja á Djúpalójnssandi í næstum tvo klukkutíma og njóta veðursins og hlust á öldunar. Það var æði. Svo brunuðum við í gegnum Hellisand, Rif og Ólafsvík. Þegar svengdin fór að segja til sín fundum við bústað undir Kirkjufelli við Grundarfjörð sem við fengum að leigja í eina nótt og borðuðum og sváfum þar. Himininn var stjörnubjartur og Norðurljósin voru dansandi yfir okkur framm eftir kvöldi. Þvílík rómantík. Morguninn eftir kíktum við í fjárhúsin neðan við bústaðin og Mathilda fékk að fara á hestbak. Eftir að hafa pakkað var rúntað um Stykkishólm og svo keyrt upp á Skaga. Þar fórum við í mat til R.bró og Dagnýar mágkonu og svo páskadag var matur hjá M og P og fjölskyldan fór í göngu og endaði í leikjum á Langasandi. Um kvöldið skelltum við okkur á ball í Íþróttarhúsinu við Jaðarsbakka (smá bjánahrollur... kanski vegna þess að ég var edrú) en það var voða gaman og dansað alveg brjálað. Svo var farið 3 sinnum í kaffi á mándeginum og svo keyrt heim á Suðurgötuna.
Á þriðjudaginn var svo hringt frá gleraugnabúðinn um að allt væri tilbúið fyrir elskulega Reginu. Við fórum beint eftir vinnu með hana og hún fékk voða sæt fjólublá gleraugu. Hún var alveg þögul og horfði í kringum sig og svo brosti hún skært og fór að heilsa öllum sem hún hitti. Hæ, hæ allo hæ hæ allo. Foreldrarnir stóðu með skagt bros og tár í augm, barnið var að sjá alminnilega í fyrstaskipti! Í gær var hún með gleraugun allan daginn hjá dagmömmunni og hún vill ekki annað. Hún er strax búin að fatta það að það er betra að vera með gleraugun en án þeirra. Litla skinnið mitt.
Nóg blogg að sinni, myndirnar hér að ofan eru frá Snæfellsnesi, Djúpalóni og svo ein mynd af Langasandi á Skaga.
Set bráðlega inn mynd af Reginu með gleraugun fínu.

Eftir

Fyrir...

Veit einhver um einhvern sem ætlar að flytja til Íslands í sumar og ætlar að taka með sér 1 stk. gám? Þá væri ég nefnilaga alveg svakalega til í að fá að stinga eins og einum eða tveimur hjólum með. Mig langar svo að eiga fallegt hjól. Ég viðurkenni hér með að ég er meirháttar sökker fyrir fallegum hjólum. Eflaust eru margir sem þykja minn smekkur minna fagur en ég elska ömmuhjólin og þrái eitt slíkt af öllu hjarta. Og ég hef ákveðið að ef mér tekst ætlunarverkið þá ætla ég að launa mér með einu slíku. En mig vantar að flytja það heim. Það væri ágætt ef fólk vissi af fari að ég fengi að pota einu til tveimur hjólum með í gegn vægu gjaldi.

Framtíðarlandið, kvitta takk...

Í dag eru Vorjafndægur... Kannski maður fari að safna D-vítamíni á næstunni ekki veitir af eftir myrkan veturinn.

Orð dagsins er: lumbra ég veit um a.m.k. fjórar merkingar þessa orðs.

Fyrir ári var ég ný byrjuð í vinnunni, fyrir ári var ég ný flutt á Suðurgötuna. Tíminn líður óskaplega hratt. Helgin var mjög skemmtileg. Á föstudaginn var ég bingóstjóri og fór svo á ball á Nasa þar sem ég var mjög í yngri kantinum. Mér fannst eins og ég hefði svindlað mér inn á ball án þess að vera með aldur en óskaplega skemmtilegt. Á laugardaginn var ég barnapía fyrir bróður minn og gisti mágkona mín elskuleg líka. Hún fór nú bara heim með flensu... helv... pestarbæli er þetta hjá okkur. Best að fara að huga að vorhreingerningu í þessu greni.

En nú allt í einu eru helgarnar farnar að fyllast og komandi helgar fara í 5 fermingar, 2 árshátíðir, 1 ferðalag, amk. 3 matarboð, 1 leiksýning + út að borða í Borgarnesi og svo 1 grímuball og þá er kominn miður maí....

Ég er farin að hlakka til sumarfrísins í ágúst.

Svona getur maður farið í göngurúnt...

Þetta og + 30°c þá væri landið bláa bara paradís held ég hmmm. Núna er slidda, rigning, hagl, sól og pínu vindur. Gerist ekki betur...

Jii, ég er eitthvað svo blúsuð og blá undanfarið. Ég þoli ekki sumar vikur virka eins og brjálaður tilfinningarússíbani. Í síðustu viku var ég í skýjunum einn daginn vegna þess að ég náði ótrúlegum persónulegum sigri. Næsta dag var ég sleginn niður sem kjaftshögg vegna trúnaðarbrests. Nú er ég komin á flötu línuna en á erfitt með að halda jafnvæginu. Ekki að ég vilji vera endalaust á flötu línuni það er bara þægilegt að hlutinr komi ekki alltaf í pörum eða búnkum eða tveir fyrir einn. Ég er kanski bara svona einföld = eitt í einu týpan... úff hvað það er takmarkað. Best að taka sig á í fjölbreytninni. Fæ mér Kaffi vatn og te næst.

Jiii, ég er svo löt etihvað undanfarið. Ég nenni ekki neinu, kem engu í gang einhvernvegin. Í janúar labbaði ég í vinuna á hverjum degi í byrjun febrúar byrjaði ég að skokka í hádeginu og núna hrúgast afsakanir upp sem leiðir af sér óheflað samviskubit sem svo leiðir af sér ligegladhed og spiseri... Ég er of mörgum kílóum yfir kjörþingd og hef reynt að gera eithvað í málunum í heilt ár. Það eina sem ég hef uppskorið eru 7 kg yfir því sem ég náði af mér á fysrtu mánuðum eftir fæðingu dregans. Þetta er svo andlega erfitt fyrir mig að ég hefði ekki trúað þessu. Ég get ekki tekið mig saman í andlitinu sama hvað ég reyni. Ég stend aldrei við þær áætlanir sem ég set mér þó þær séu einfaldar og auðveldar í famkvæmd. Og með því að setja þetta út á alnetið er ég að reyna enn eina aðferðina í að taka mig saman í andlitunu og andskotast til að gera eithvað í hlutunum með því að játa sindir mínar. Ég held að ég sé alltaf að bíða eftir björgun einhvers annars eða bara skyndilausnini en ég veit alveg að það virkar ekki. Ég veit um allt og það eina sem þarf er hugafarsbreytingin, en afhverju er hún svona óskaplega erfið? Það er fullt af öðrum hlutm sem ég geri prinsipsins vegna. t.d. flokka ég núna flest allt rusl þ.e. plast, ál og járn, blöð og pappa og fernur og gler. Og við förum með þetta allt samviskusamlega í sorpu. Ég hjóla mikið, ég passa að nota bílinn eins lítið og ég get keyri ekki um á nagladekkjum. Er grænmetisæta orðin aftur eftir 8 ára pásu, borða fisk 2 - 3 í viku. Heldu úti bloggsíðu. Þannig að sérviksan og prinsipin eru sko alveg heill hellingur en það að stunda reglulega líkamsrækt virðist algjörlega vera ógjörningur. Og hvað er það? For helvede...

Annars vil ég biðja um mínútuþögn til minningar um UNGDOMSHÚSIÐ... takk fyrir

Sólveig og Heimir eru bjargvættar dagsins í dag. Þau tóku hitapokann í fóstur reyndar var hún hitalaust þegar ég skilaði henni á Hringbrautina í morgun. Að vísu er það Sólveig sem er bjargvætturinn því heimilisfaðirinn á Hringbrautinni rann saman við hvíta náttsloppinn í gær vegna flensu og er enn ófundinn. Við bíðum eftir að hann taki lit á ný. Ég passa mig á að taka hann ekki með heim í misgripum á eftir.

Dönsku tengdó fóru heim í flugi í morgun og tóku flensuna með sér, eins gott að þau tóku hana þá alveg með sér þannig að restin af fjölskyldunni sleppi.

Orð dagsins er: Starfsmannaráðning

Á föstudaginn kom Frú Elgaard eldri og Herra Zacho í heimsókn. Það var voða gaman að sjá þau. Þau komu með ýmsar gersemar frá flatalandinu. Ég held að tengdó hafi nánast sett met í smygli og lék aldeilis á spæjipylsulögguna í Leifsstöð. Þó grunar mig að hún geri það algjörlega ómeðvitað og þessvegna held ég hún hafi sloppið í gegn með herlegheitin.

Við erum búin að borða yfir okkur af dýrindis mat og drykk. Við höfum lítið annað gert en huggað okkur paa dansk. M hefur tekið rosalegum framförum í dönskunni á þessum stutta tíma og R sjarmeraði farmor og bedstefar upp úr skónum á met tíma. En litla krílið fékk svakalegan hita í gær og er bara búin að vera hundslöpp, þetta er 6. mánuðrinn í röð sem veikindi eru í fjölskyldunni. Ég er gjörsamlega að klikkast yfir þessu. Ömurlegt að vera í þeirri aðstöðu að manni líði illa yfir því að vera með barnið sitt heima í veikindafríi og líði svo illa yfir því að vera í vinnunni og vitandi af barninu veiku heima. En hún er nú í mjög góðum málum núna. Eðal dekur á dösnku með lækni og hjúkrunarfræðing til að stjórna. Það gæti nú ekki verið heppilegra. Morgundagruinn verður hinsvegar þrætumál kvöldsins. Hver verður heim á morgun?

Fullt af fólki lét vita af sér og kvittaði í commentakerfið hjá mér. Það þótti mér mjög vænt um. Takk fyrir það.

Hér höfum við feðginin elsti og yngsti Elgaard, og svo er það baunasúpan á vetrar hátið...

En hérna einu sinni var ég oft með smá komment, vinalegt hjal á commentakerfinu frá vinum og vandaönnum... hvar eru allir? Ég fæ paranoju og held að fólkið mitt sé búið að yfirgefa mig. Ég ætti svo sem ekki að kvarta, sjálf er ég allt of löt við að kvitta fyrir mig á síðum annarra. Eins og ég hef nú gaman af að fylgjast með öllu þessu fólki. Best að bæta mig fyrst og sjá svo hvað gerist. Mottó dagsins er: Fyrst að líta í eigin barm áður en maður fer að tuða...

Hér er DdddRegina í glugganum sínum, Elvis og Eldorgel.

Í dag er ég eins og upplásinn harðfiskur, ef það væri nú hægt. En ég er svo þurr allstaðar út af frosti og svo fengum við okkur shusi í gær og Miso súpu og aspassúpu í hádeginu og báðar þessar súpur voru svo saltar að ég vaknaði með sokkin augu og hef það á tilfinningunni að auka laga af húð hafi verið strekt á mig og allt að þorna upp og springa. Hendurnar á mér eru eins og sandpappír, varaþurkur, sprungur að myndast á hælum, öklar orðnir hvítir af þurk, sól.... sól hiti raki eitthvað, hjálp áður en ég rifna. Ég er að breytast í skrímsli. Aaaauuurrrghhhh.

Ég fór annars á stórskemmtilega tónleika á laugardagskvöldið. Hefði viljað vera fremst á þeim tónleikum. Við Adda fórum saman og fórum svo á straght frendly bar, það var skemmtilegt en ekkert spes músík, fyrir min smekk.

Þetta er hljómsveitin skemmtilega Dionysos

Í gær sá ég svakalegt eldorgel á austurvelli með fjölskyldunni og fleiri íslingum og í dag er ég þreytt en afrekaði það að hlaupa um 3km í hádeginu, sko mig.

Nú er föstudagur og ég heyri sófann kalla á mig:"komdu og sestu á mig mjúka mær" segir hann.

Upp er runnin öskudagur, ákaflega skýr og fagur, einn með poka ekki ragur.....
Fílabarnið og froskaálfaprinsessan.

Ég hef voða lítið að segja þessa dagana, það rignir úti... úti er grátt... ég er inni og hér er þungt loft, eins gott að ég skuli vera að skella mér út á lífið og fá ferskt loft í sálartetrið og mála grámann rauðann. Skál fyrir því...

P.s. Hvað gefur maður í fertugsafmælisgjöf... Karlmanni sem við þekkjum lítið... Er það bara Wiskey flaskan sem kemur til greina? Er einhver með betri hugmynd?

Jæja já Nú eru bara rúmlega tvær vikur eftir af febrúar, pæliði í því. Helgin er búin að vera óskaplega fín og við búin að hafa það svo gott. Fengum fólki í mat á föstudaginn og fórum í matarboð á laugardaginn í villuna í smáíbúðarhverfinu hjá úthverfavinunum... jhehehehe, en það vara svo ljómadi ljómadi huggulegt og mikið eiga þau nú huggulegt og flott hús, þau Erna og Óli. Hver veit nema allt far í gang á næstu dögum þannig að þeim fjölgi í 3, yndislegust.
Já en á föstudaginn fengum við jákvætt svar við því að leigja kjallarann aukalega og þá líka langtíma leigusamning. Skemmtilegt. Ég get ekki beðið. Sunnudagurinn fór bar út um þúfur. Ég gerð anskotan ekki neitt í gær. Var hund fúl og borðaði allan daginn og eingdist um af sjálfsvorkun og volæði. OJBRA. En ég lifiði það af og nú er komin ný vika með nýjum markmiðum. Gangi mér vel, afsakið.

Oh, ég er alltaf að rífast við þetta nýja blogspot kerfi, það er ekki alveg að gera sig fyrir mig. Núna tildæmis var ég að reyna að kommenta á síðuna hennar Ólu og kom bara alltíeinu hingað inn, dæmigert.

En fyrst ég er byrjuð, þá gengur lífið sinn vanagang. Ég er að gera verkefni fyrir Umhverfissvið núna ekki VSKR og það er svakalega spennandi og hlakka mikið til að takast á við það. Við hjónin höfum það ágætt nema að Chr. fékk tak í hálsinn og hefur verið hálf lamaður undanfarna daga og ég er ekki enn byrjuð að drullast til að hreyfa mig alminnilega, og þessa vikuna hef ég ekki gengið í vinnuna vegna þess að ég verð að hjálpa ástkærum eiginnmanninum að koma grísastelpunum í föt á morgnana. Urrrghhh og ég er búin að komast að því að ég er ótrúlegur snillingur að finna framm löglegar afsakanir á því að hreyfa mig helst ekki. Þetta er hreynt út sagt ótrúlegt. Ég hef þvílikan sannfæringarkraft að ég hefði ekki trúað því að ég hefði þessi áhrif á mig.... uuhhhe þarna sjáið þið! En ég er búin að komast að einu, sem viðurkennist hér með: ég er orðin spéhrædd! Í alvöru þetta hefur aldrei háð mér neitt sérstaklega en nú fæ ég kvíðakast yfir því að þurfa að striplast í leikfimi... eða er þetta enn ein afsökunin? veit ekki.

Grísastelpurnar eru orðnar af grísum að mínumati vegna þess að þær klæðast núorði nær eingöngu bleiku. Ég sjálf kaupi nær aldrei bleikt á þær hafa fengið ótrúlega mikið bleikt gefins og M. virðist vera að byrja að vilja taka sjálfstæðar ákvarðanir í fatavali. Þetta er svolítið skrýtið og allt í einu í gær kom M. með það að hún vildi ekki vera með Íþróttaálfsbuffið vegna þess að krakkarnir á leikskólanum voru að gera grín af henni og segja að stelpa geti ekki verið með Íþróttálfsbuff og hún ÆTTI að vera með Sollustirðubuff... Hell hell hell, er þetta byrjað núna? Fukk, ég sagði henni að krakkar ormarnir sem væru að segja svona vissu bara ekki betur því maður má ráða sjálfur hvaða buff maður er með. Með smá pretikun samþykkti hún þetta en hún virtist ekki sannfærð. R. er orðin það stór að henni finnst prump fyndið.. það er sko merki um þroska að mínu mati... hehe.

Ég og vinur minn framsóknarmaddaman.

Nú eru alltí einu hlekkirnir við hér til hægri í ruglinu... Ohhh, mér leiðist svona. Ég nenni ekki að setja mig inn í svona lagað, hef held ég engann áhuga á því.

En það er föstudagur og ég er að fara í partý... jibbííí. Mér finnst mjög gaman að fara í partý þessa dagana.

Loksins loksins gat ég gert eithvað í þessu bloggi. Það er búið að vera eithvað skrýtið í nokkra daga og ég hef bara ekki nennt að setja mig inn í það. En þetta var af sjálsögðu miklu minna mál en ég hélt.
En helgin var svo ljómandi fín. Djamm og allt, með fullt af christiönum og fallegum konum og skrýtnum Eyjóum. Danirnir unnu og það var bara allt í lagi á mínu heimili. The Elgaards gátu nú ekki tapað neinu... bara unnið. Gott að vera í þeirri stöðu stundum.
Núna er svo skiptimiðavinkona að koma í heimsókn um helgina þannig að ég er að fara í túrhesta leik í Rvk. skemmtilegt. Er búin að vera lesa hin ýmsustu blogg undanfarið og verið í sjokki yfir ýmsum myndskeiðum og rugli sem er í gangi. Blöskraði mjög umræður sem eru í gangi á barnaland.is. Fólk er almennt mjög dómhart á netinu og að mér finnst vantar of umburðarlindi og væntumþykju. Talandi um það mér þykir óskaplega vænt um Ómar Ragnarsson hann er frábær og búinn að vera mjög glöð yfir hans barningi við allt og alla út af umhverfismálum en alveg stakk hann í mitt litla hjarta með umfjöllun um að endurgera rúntinn á niðri í bæ. Ég fór næ stum að skæla.....

Samkvæmt breskum vísindamanni var dagurinn í gær hinn versti á árinu. En fyrir mig var hann bara alls ekki slæmur. Ég gerði það óhugsanlega og að mér vitandi óframkvæmanlega til þessa... Ég fór út að hlaupa! Ótrúlegt en satt mér tókst það. Jibbí kóla.

Allar gamlar konur deyja til hæjgri, allar gamlar konur deyja til viischtri... En lífið er bara alveg ágætt skal ég segja ykkur. Snjórinn liggur yfir borginni eins og lopi og allt verður dempað og mettað. Snjórinn er skamdegis fylling og lýsing. Hann er kaldur en samt svo hlír. Og þótt hann skafi er það bara til þess að koma á nýju og spennandi landslagi með hæðum og hólum. Mest vorkenni ég öskuköllunum og bréfberunum í þessu færi... Við hin höfum gott af essu.

Morgun stund gefur gull í mund... sælir eru fátækir sem geta klórað sér í götunum... Hver er sinnar gæfu smiður... Illu er best aflokið... OSfrv.

Já og svo á hún Mappa mús afmæli í dag... Yndislegust!

Vírinn.... Spennusaga

Það var kalt úti og fjölskyldan hafði úðað í sig svínakjöti undan farna 5 daga og var komin með nettan bjúg og sokkin augu. Þegar húsfreyjan stakk upp á að bita niður afgnanginn af jólahamborgarahryggnum í sósu og hafa kartöflur með, strækaði fjölskyldan. Sú ákvörðun var þá tekin að skella sér á tælenskan veitingastað og ná í mat heim til að borða. Fá sér eitthvað létt. Egtefellinn og frumburðurinn fóru niður í Hafnarstræti og pönntuðu mat á ltilum sætum stað sem ber keim af fjölskyldu fyrirtæki þar sem íslenskNameríski risnn er ekki búinn að festa klærnar í og breyta yfir í einhverja keðju s.b. Nings eða þess háttar, konseptið er "ekta". Nú Það voru panntaðar núður og grjón mis sterk fyrir mismunandi aldurshópa fjölskyldunnar. Glöð og ánægð opnuðum við boxin og fengum vatn í munninn yfir yndislegum matar anganum sem lagði upp úr boxunum. Yngri hluti fjölskyldunnar virtist taka því fegins hendi að fá eithvað létt og kjúklingur í núðlum er eithvað sem virðist seinnt klikka. Ég naut þess að horfa á ungana mína tína upp í sig núðlunar eins og orma. Ég tók fyrsta bitann og fann fyrir einhverju í hálsinum sem ég hélt að væri grein af kryddi, reyndi að drekka og kingja því bara, en það dugði ekki, ég reyndi að hósta og ræskja mig og var þá á því að sennilega hefði ég fengið kjúklingabein í hálsin og sagði Chr. að ég væri með bein í hálsinum. Svo fór mig að verkja mikið í hálsin og hósta og hljóp inn á bað. Þar stakk eg vísifingri ofan í maga nánast og náði taki á því sem sat fast í hálsinum. Ég dró upp ca 5cm langan stál vír með látum og ælugusum... Okkur brá mjög mikið og ég brunaði upp á slysó og eftri þriggja tíma bið og vesen og skoðun og rönken myndatöku komumst við að því að það voru engar leifar af vír í hálsinum og bara sár og ég væri allt í lagi. Úff, þetta var nú mjög undarleg lífsreynsla en þakka ég fyrir að það var ekki yngrihluti fjölskyluddar sem fékk þennan vír upp í sig. Sú eldri hefði geta útskýrt hvað væri að en sú yngri hefði ekki geta útskýrt neit og bara grátið þangað til hún yrði veik. Sú hugsun er hræðileg. En ég lifði af og vil ekki uppljóstra staðinn en er búin að tala við heilbrigðiseftirlitið sem er til húsa á sama stað og vinnan mín. En ég skoða matinn minn alltaf voða vel núna áður en ég fer í það að hakka í mig, jú og mat barnanna.

En nóg um það, lífið er komið í full swing hjá The Elgaard's og erum við búin að strengja áramótaheit. Þau eru nú þau algeingustu í heimi, borða minna, borða betra, hreyfa sig meira, grennast og hugsa betur um hvort annað. Ekkert galið við að hugsa svona á nýju ári. En eitt er það sem mig langar að leggja mig sérstaklega framm við er að hugsa betur um vini og vanda menn. Ég er svo léleg í að halda sambandi við fólk, skrifa bréf og svoleiðis ég bara skammast mín. Við erum með jólakort með mynd tilbúin tilprenntunar fyri sl. fjögur jól en aldrei sendum við neitt út og ég er alltaf svo svakalega glöð þegar ég fæ kort frá öðurm þetta ætla ég að bæta. Og ég ætla hringja meira í vini mína og fara að bjóða fólki í mat. Einu sinni vorum við alltaf að bjóða fólki í mat nú gerum við það örsjaldan. Þetta ætla ég að bæta og hér með er það skjalfest.

Og eitt í viðbót; Gleðilegt afmæli elsku Hrundin 25 ára í dag.

Ég er stundum að spá í því hvort fólk geri sér grein fyrir því að blogg er eithvað sem allir og þá meina ég aaaaaaaaalllir geta lesið. Sumir setja sínar dýpstu hugsanir og skoðanir á bloggið og ég ber vissa virðungu fyrir því fólki því að sjálf þá þjáist ég af nettri spé hræðslu til að tjá mig t.d. um pólitík og annað slíkt. Aðrir blogga mjög mikið um sitt einka líf og enn aðrir eru að segja sögu og búa til annan heim. En það sem mér finnst mjög sjokkerandi er fólk sem niðurlægir annað fólk á netinu, mér finnst það mjöög svo undarlegt og raunar mjög vanhugsað. Í vinnuni höfum við lennt í ýmsum málum vegna þessa.
Hvað er blogg þá? Er þetta sniðug leið til að vera í samskiptum við fólk, sleppa að senda póst um það hvernig manni líði eða hvað er að gerast í lífi hvers og eins. Eða er þetta einskonar Big Brother? Ég mundi allavega aldrei leyfa mér að vera með neinar opinberar persónulegar blammeringar eða yfirlýsingar því ekki veit ég hver er að lesa þetta og aldrei mundi ég vilja særa fólk opinberlega.

Sagan af vírnum kemur síðar.

Gleðilegt ár og allt.

Ég er ekki búin að vera í miklu blogg stuði undanfarið en jólin komu og fóru og allt gekk ágætlega fyrir utan ælupest og ferð á slysadeild.. altsaa frúin sjálf lennti á slysadeild eftir að hafa fengið vír í hálsinn, var að éta tælenskan taikaway... En allt gekk vel og engin eftir köst.

Nú tekur nýtt ár við með nýjum verkefnum og nýjum dögum og breyttu hugarfari.

Ég spái því að árið 2007 verði ljómadi fínt ár!

Nú er ég hálfnuð með jólafjafinar... sko mína, vanntar bara að gera ALLt hitt...

Jingell hell, jingell hell.... ég er í rassagati með aaaallllt, ó what fine it is to .....

Stelpurnar eru báðar komnar á pensilín vegna eyrnabólgu. R búinað vera með yfir 38 í viku og hanga með hor á öxlinni á mér, M í fyrstaskipti á pensilíni. Ég er með samviskubit útaf: vera búin að vera frá vinnu í viku, vera ekki búin að þrífa, vera ekki búin að kaupa jólagjafir nema handa tengdafjölskyldunni, vera ekki búin að skrifa jólakort, vera ekki búin að baka, vera ekki búin að udnirbúa neitt og jólin eru eftir 6 daga.... hell hell hell. Langar mest að pakka öllu draslinu saman og keyra upp á skaga og halda jólin hjá mmmmmöömmmu.. ég er aumingi... argghhhhh.

Dóttir mín hughreysti mig í gær og sagð: mamma mín jólin koma þótt maður sé ekki búin að taka til... hmmmm

Jólin koma, jólin koma blebleblelbeble....

Í dag á hún Mathilda mín afmæli 5 ára stóra stelpa. Hún er yndisleg, falleg, dugleg, frábærustust.

Í dag eiga líka Valur hennar Ólu afmæli og Karlotta hennar Ingunnar! Ætli það sé hryssufengi tími í Mars???? Eða hvað?

En svona til að hressa upp á jólaskapið er hér fáránlegru jólasöngur fyrir þá sem hafa áhuga... Ef ég vissi ekki betur gæti ég haldið að hér væri bróðir Mumma svita á ferð... heheheh

Eintóm gleði og hamingja, jeeee, það hefur aldrei verið jafn skemmtilegt að eiga afmæli. Maðurinn minn og dætur færðu mér stærstu afmælisgjafir sem ég hef fengið í morgun. Þær slógu næstum út rafmagnsbassan Fender jazz sem ég fékkþegar ég var 25... það eru tæplega 10 ár síðan... ómg.. sjitt. Jæja í morgun semsagt fékk ég fyrst einn pakka frá sem var frá Chr.. Í honum var gullfallegur svartur kjóll með púff ermum og smell passar eins og ég veit ekki hvað. Svo fékk ég pakka nr. 2 það var stór kassi og á honum stóð að hann væri frá Reginu í honum var Playstation 2 með singstar Rocks.... yeeahhha ég á Singstar! Og svo fékk ég pakka nr. 3 og hann var frá Mathildu og í honum var falleg svört ullarkápa, að vísu þarf ég númeri stærri en vóts. Ég bara hef aldrei vitað annað eins og er bara í losti! Jeehhh úff!

En núna rignir yfir okkur afmælunum í föðurfjölskyldunni minni: 9, 12,13,14,15 20 og svo janúar 4, 9, 10, og 15 Það er sko fullt að gera já og jesú á afmæli þarna á milli. Já og svo eig sko tvær hryssuvinkonurnar mínar börn fædd 14 eins og Mathilda mín. Nú er sko lán í óláni að Drekinn er heima með hor og hita og ég nota tíman á meðan hún sefur og baka marenges. Svo verður haldið 5 ára afmælisboð á fimmtudaginn milli 15 og 18 þeir sem eiga leið hjá suðurgötu 8 eru velkomnir í kaffi.

Jæja, ég ætla að njóta dagsins afsakið mig..... hehehh! Ég býð svo í stelpu stuð í mars.... eins og ég hef gert áður... er það ekki málið?

Í dag vann ég konfektkassa, það er nú ekki oft sem ég vinn eithvað þannig að ég er alsæl með kassa af nóakonfekti fyrir framan mig. Og fyrir hvað var ég vinna... Ummál!

M á afmæli eftir viku, mér finnst það ótrúlegt að hún skuli verða fimm ára, stúlku barnið mitt litla. Hún er svo dugleg og allt í einu er hún búin að taka þroska kipp og reyndar grætur hún á kvöldin vegna vaxtarverkja í fótunum, anga skinnið. Hún er farin að fara í handahlaup og kann að skrifa flesta bókstafina. Hún skrifar nafnið sitt bæði á dönsku og á íslensku með smá ruglingi stundum. Og hún kann að skrifa nokkur orð eins og til og frá og mamma og pabbi.

R segir ekki pabbi ekki mamma ekki matta ekki datt og ekki takk en hún segir hátt og skýrt og endalaust: "Hvað er þetta?" og bendir á allt sem hún sér... skrítin skrúfa stelpu tetur.

Í dag er ég búin að skreyta meira í vinnunni en heima hjá mér... hmmm verð að taka mig á heima. M heldur því fram að verið sé að skreyta fir jólin og sig. Ég leyfi henni að trúa því.. eins og jólasveinana, ætli það komi niður á mér seinna?

Í gær beit R mig í höndina mjög fast þannig að það komu tannaför. Ég varð reið við hana og beit hana á móti, þó laust og varlega án þess að það kæmu för til þess að kenna henni að þetta megi ekki. Ég var búin að heyra að þetta væri ráð sem myndi virka og það virkaði á M á sínum tíma. R fór að gráta en M kom henni til hjálpar og húð skammaði mig: "Mamma það á ekki að bíta lítil börn, þau vita ekki betur!" Svo hljóp hún út á bað og náði í "tusku" (sem er þvottaklútur) og huggaði systur sína og þurrkaði henni í framan. Ég varð hálf hvumsa og nánast skammaðist mín. Yndislegur ráðskonurassinn minn!

Jæja, upplýsandi mynd Alberts Gores ("An Inconvenient truth"
("Óþægilegur sannleikur")) er nú hægt að nálgast ókeypis (með fullu leyfi
höfundar, leikstjóra, framleiðanda og handritshöfundar), á Google videos.
Allir að horfa, ath þetta er mynd í fullri lengd. Hér

Ég veit hvaða plötu mig langar í jólagjöf...þessa hérna. Njótið vel og hækkið vel í hátölurunum og hugsið um komandi tíma með gleði og hamingju.... lalalallalalal

Ég veit ekki hvað gengur að mér þessa daganna. Ég er að "reyna" að drullast í leikfimi en líkaminn kemur með ýmsar leiðir fyrir mig til þess að losna við að koma mér af stað. Á sunnudaginn hélt ég að ég hefði tábrottnað en komst að því daginn eftir að hún fór "bara" úr lið og small til baka eeerrrggghhhhhuu og núna er ég komin með þessa líka dýrindis blöðrubólgu. Hvað næst...?

Ég held að ég þjáist af leikfimistafneitunnardrulluskokkshættissyndrómi... Ætli það séu til einhver samtök sem geta komið mér til hjálpar? Veit ekki, er ekki bara málið að RÍFA SIG UPP Á RASSGATINU FOKKING HELL!

Haldiði ekki nema táin hafi smollið í liðinn þegar ég var á leið niður tröppurnar úr vinnuni í gær. Haldiði sé munur...jeee minn eini.

Nú verð ég víst bara að drífa mig í líkamsrækt.. hmmmm.

Helgin... var bara skrambi góð. Kraftaverkið sem ég vonaðist eftir gerðist ekki en koma tímar koma ráð. M fær að haf Hygge kvöld á föstudögum sem inniber bíómynd popp og djús, sæng á sófanum og litlasystir farin að sofa. Nú vorum við mætt fjölskyldan nema minnsta manneskjan og vorum tilbúin í fína viðbjóðs teiknimynd frá Disney. Barnið sat og hrofði spennt en var frekar reið þegar myndin var búin og foreldrarnir hrutu á sófanum og henni tókst með stappi að fá líf í okkur aftur. En á laugardaginn máluðum við eldhússkápinn og eldhúsborðið okkar. Það hefur tekið okkur u.þ.b. 6 ár að taka ákvörðum um það hvort við ættum að mála hann og um helgina var það gert... jiiibíí. Nú þarf bara mála eina umferð yfir eldhúsborðið og hillurnar tvær inn í skápinn og þrífa og þá meiga jólin koma.

Það sem miðurfór var að ég braut næstum því "baug-tánna" á mér. Það var svo vonnt að ég kemst ekki í líkamrækt... uuuuhhhh! ;o/

Föstudagarnir eru bara góðir, díses hvað vikan líður hratt. Ég er að hugsa um að gera jólahreingerninguna um helgina. ATH hugsa um!

Kansk gerist kraftaverk á laugardaginn.. hver veit?

Við fjölskyldan vorum á baksíðu Moggans á mánudaginn. Já, myndin er tekin á briljant augnabliki... ég var ekki að drösla vagninum langa leið og... æi...bara fyndið,



Hér er fréttin, snjórinn kom mér ekki á óvart!

Ó já, Humar eða frægð, heimsyfirráð eða dauði... Þvíílíkir snilldar tónleikar. Ó hvað þetta var óskaplega gaman ég var með brosið fast á milli eyrnanna í tvo sólarhringa. Augun eru enn pírð.

En við byrjuðum föstudaginn þannig að R var lasin og ég heima að þrífa og undirbúa mig. Alveg búin að pússa skóna upp úr þrjú. En svo óheppilega vildi til að Chr. þurfti að fara í Óvissuferð með vinnuni þannig að Mamma kom um 18.00 til þess að passa stelpurnar. Ég var nett stressuð því að ég fékk gesti á síðustu stundu og átti alveg eftir að taka mig til. En það tók ekki langan tíma og fyrr en varði var Auður frænka komin að sækja mig og við á leið í partý til Birnu. Ég hafði hennt hvítvínsflösku í töskuna mína til þess að sötra fyrir tónlekiana og var búin að bjóða Herdísi helminginn. Taskan var að sjálfsögðu stór og mikil þannig að pláss væri fyrir vetlinga og húu og trefil og peysu og jakka og allt. Því mig grunaði að ekki væri fatahengi í Laugardalshöllinni. Eeeen það reyndist ekki alveg rétt því það var fatarhengi en það rúmaði jakka fyri ca. 100 manns af ca 5000 sem mættir voru. Þannig að þið getið ýmindað ykkur pirringinn í fólki og svo aumingjas stúlku kindurnar sem voru að vinna þar þurftu að taka á móti skömmum og svífirðingum hálffullra metnaðarfullra sykurmola unnenda.

En víkjum okkur aftur af því þegar ég og Auður sátum í bílnum á leiðinni í partý til Birnu. Þá var ég semsat með voða fínt leðurveski með vín og eina bjórdós í. Á leiðinni út úr bílnum ætla ég að vera sniðug og láta Auði fá miðann sinn en tekst ekki betur en svo að ég kippi dagbókinni upp úr töskunni með þeim afleiðingum að taskan dettur í götunna og flaskan mölvast í 1000 mola og þar var veskið mitt og síminn og allt. Síminn varð óvirkur í þessari lotu. En svo fórum við í partý og ég gat nú kríað út einn bjór og eftir 40 mín var lagt af stað í partý með láns veski frá Birnu.

Tónleikarnir voru æðislegir það var svo óskaplega gaman. Ég söng og gaulaði út í eitt. Ég var í sælu vímu og tók hvorki eftir stað né stund. Á miðjum tónleikum áttaði ég mig á því að það var frekar autt í kringum okkur hryssurnar. Ég fattaði þá að fólkið sem hélt um eyrun og færði sig, var sennilega ekki að flýja háfaðann í hljómsveitinni heldur gaulið í okkur. Það var svolítið vandræðanlegt móment en ég lét það ekki á mig fá heldur hélt áfram að öskra mig hása ohohhhh Regina, Deus deus.. osfrv. Þegar maður er 15 stúlkur í hóp er mjög erfitt að halda hópinn því það eru yfirleitt einhver að pissa eða á barnum eða einhver að bíða á góðastaðnum eða bíða eftir þeim sem eru að pissa eða á barnum. Þetta var mjög fyndið og vorum við með þeim síðustu sem söngluðum glaðar út úr höllinni. Við vorum svo hepnar að vera boðið í partý til Söru sem er vinkona vinkonu og frænka annarar vinkonu frænku... týpist íslenskt. Auður var komin með hausverk og fór heim eftir að hafa skutlað okkur í partý. Partýið var fínt, fullt af konum og skrafað framm eftir. Svo var farið á bar en þá áttaði ég mig á því að ég hafði gleymt að fá 5000 kr hjá Auði fyrir miðanum en hafði gert ráð fyrir því og hafði skilið öll kort eftir heima... bömmer. Ingunn sjanghæaði söngglaðann sveitamann sem bauð okkur upp á bjór og svo reddaði solla mér seinna á dansigólfinnu um einn. Eftir að hafa dansað eftir Smiths og Cure á 11 þá röltum við heim á leið og fengum okkur Hlölla með hjálp Birnu.

Niðurstaða:
Þrátt fyrir að hafa drekt símanum í hvítvíni, klætt veskið mitt að innan með glerbrotum, gleymt peningnum þá var þetta svo yyyndislegt. Sykurmolarnir voru æði út í gegn og ég fékk hroll og táraðist og uppgötvaði að ég er fan. Ég hélt að ég væri ekki neinn fan. Ætli ég verði svona aftur eftir 20 ár? Ég sá sykurmolana fyrir 20 árum í Fellahelli og fékk gæsahúð ég varð snortin á föstudagskvöldið, ég tapaði mér í gleði og sæluvímu. Björk var í sömu fötunum Magga eins og gullmoli, karlarnir nokkuð sprækir engin bumba, smá hárþynning en samt bara sætir og það besta af öllu er að í fyrstaskipti fattaði ég Einar Örn. Það var æði. Toppurinn á tilvernni var þegar Sjón steig á svið og tók lúftgítar. Hver getur toppað það?

Ef ég ætti að segja eithvað neikvætt um þessa tónleika þá var 1/5 af salnum útlendingar sem voru mættir á merkann menningarviðburð. Þeir stóðu og voru að njóta stífir og streit. Ég hefði viljað meiri kremju, dans og dúndur en Hryssu stóðið stóð fyrir sínu og svældu menningarsnobbarana í burtu með hneggji, hófataki, góli og gleði íííhhhaaa.

Í dag á mamma mín afmæli, Jónas og íslenska Tungan. Tilhamingju öllsaman..

Ég er í skrýtnu skapi undanfarið. Geðsveiflunar eru eins og stórsjór. Búin að liggja í flensu í síðustuviku, detta á hausinn í hálku, fara í partý, vera á bömmer, fara í megrun, þrífa húsið, fá nýja nágranna og vera gjörsamlega ó-sofin.

Núna væri meiriháttar að eiga lítinn kofa við strönd sem maður gæti flúið til og sofið og safnað krafti. En kanski fæ ég kraft á föstudaginn, ég hlakka ótrúlega mikið til að fara á Sykurmolatónleikana ég ætla að syngja eins hátt og ég get.

Núna sit ég í kuldakasti úti í rassgati.. þ.e. við enda flugvallarins út í Skerjavör. Hlutverk mitt hér þennan mánuðinn er að vera staðarhaldari áhaldahúss og í leiðinni skrásetja ÍSÓ staðla. Þetta er skemman sem geymir allar slátturvélar VSKR og hér vinna menn sem eru hluti af svæðinu, þ.e. stundum sér maður þá og stundum ekki. Stundum sitja þeir við kaffiborð og og maður sér þá í gegnum gluggan og svo næst sér maður þá læðast út úr skítugum gámi. Svo sér maður þá ekki á langan tíma eins gott að ég verði hér ekki of lengi, einungis út þennan mánuð.
Það er skrýtið að hugsa til þess að það eru bara 22 dagar þangað til desember kemur með allri sinni ljósadýrð gleði og creyzines.

Á morgun fer ég fyrst á fund með starfsmannafélaginu og á fimmtudaginn bregð ég land undir fót og fer á Þorlákshöfn á fund. Skemmtilegt.

Íbúðaskipti

Vinnufélaginn minn langar að gera íbúðaskipti yfir jólin. Hann á íbúð á Keilugranda sem er 52fm. Hann vill gjarnan búa á Öresundskolleginu yfir jólin frá ca 17. des til ca. 3 janúar. Er einhver sem hefur áhuga þá hafið samband á dofri@dofri.net eða í gegnum mig.

Vegna misskilnings urðum við fyrir því ó-LÁNI að missa tenginguna í sjónvarpið. Þannig að við erum búin að vera sjónvarpslaus í þrjá daga. Ég get svariða hjónalífið hefur aldrei verið betra... Ótrúlegt hvað þessi kassa drusla getur haft niðurdrepandi-deyfandi-mygluð- áhrif á mann. Undan farin kvöld höfum við setið og hlustað á mússík og spilað hin ýmsustu spil. Og í gær þegar ég kom heim og byrjaði að elda þá kom bóndinn færandi hendi með púrtvínsglas og flaggaði púrtvínsflösku sem hann hafði fjárfest í! Þetta væri ekki frásögu færandi nema hvað að ég hef yferleitt séð um öll kaup á púrtvíni og drukkið eitt til tvö staup á kvöldin svona yfir vetratíman eeeen síðasliðin tvö þrjú ár hefur þessi siður minn bara horfið og var ég alveg hætt að eiga púrtvín í skápnum mínum. Ég reyndi að ná upp úr manninum hvað hann vildi og hvað hann væri að spá og afhverju væri hann að dekra við mig og setja í vélina óumbeðinn og bara allt eins og það á að vera. Er það ekki týpist að þá er ég ekki að treysta því og finnst liggja eithvað á bakvið. En hann er bara búinn að taka þá ákvörðun að hætta að vera dofinn... Hvort sem það er íslenska merkingin eða sú danska, mér er alveg sama ég er aaaalsæl, ég var að eignast nýjan kærasta.
Takk elsku síminn.is að loka tengingunni.
Spurnigin er að bara skammta sjónvarpsglápið á heimilinu.

En annað ég er nett spennt fyrir lúðró.

Ég breytti nokkrum linkun. Tók út nokkra sem ekki nenna að blogga lengur og stakk nýjum inn sem tilheyra daglegri lesningu minni.

Staðan á lífinu í lok október mánaðar:
Karlinn: duglegur, fitnar en er að fara að tromma, ég vonast til að hann grennist með
Börnin: dugleg, góð, yndisleg, falleg og fara ört stækkandi.
vinnan: fín frammför í produktivitet
áhugamálin: málefnaleg og skemmtileg, gefandi og lærdómsrík og alltaf fleyri og fleyri mál sem bætast inn í þennan geira.. er að byrja í lúðrasveit... OMG
þyngdin: Níhil... ekkert gerist.. spurning um alsherjar alheims átak.
bankareikningurinn: Níhil alltaf búinn í lok mánaðar.. hvernig á maður að geta safnað upp í þessi 20% af íbúðarverði. Ég sé það bara ekki gerast.
Vinirnir: verð að rækta þá betur. :( afsakið en ég verð að taka mig á
Sjálfið: er að styrkjast en þarfnast mikils viðhalds

Það er sól, það er kominn vetur og ég hef það bara ágætt verð ég að segja.

Snilldar skets um dönsku...

Aaaaaalveg róleg í herðapúðonum... ég í Arnadal þegar ég var 13 ára

Ég á miða á Sykurmolana ligga ligga lá, ligga ligga lá.

Jiii jibbí!

Er búin að botna blúsinn, er farin á snúruna í bili. Það var nú samt ótrúlega skemmtilegt að hafa hollendingana mína hérna hjá mér. Þeir eru svo mikil krútt,
2 x 2m og 2 x 130 kg er mjöööög mikið af krútti.

Jæja er ekki bara málið að koma sér í kjólinn fyrir jólin?... Ég er búin að komast að því að ég þjáist af lotugræðgi. Vandamálið er bara að ég gleymi að æla... Úða bara í mig eins og brjálæðingur og geri svo ekkert meir. Ekki ætla ég að fara að taka upp á því að æla þannig að ég er að hugsa um að hætta að úða í mig.

ÚT MEÐ ÚÐANN!

Er með tvo hollendinga í heimsókn
fór á Airvaves um helgina
er ennþá að ná mér
er með ljótuna á mánudegi
mér finnst ég stundum föst í vitlausum líkama, langar svo mikið til að klæða mig úr honum.
Eyddi allt of miklum péningum um helgina.
Er ó sofin.
blús og bömmer

vonandi hressist ég nú við kaffibollan sem ég er að fara að næla mér í.

Ég er búin að breyta í vinnuni. Ég er komin á annað borð og er ekki eins sýnileg fyrir gesti og gangandi. Ekkert merkilegt annars að gerast í Reykjavík á þriðjudagsmorgni..

Ó elskulegur er svo fínn í mottukepninni! Smá svona föstudags sprell!!!

Þegar ég var lítil gekk ég í einfaldri röð með bróður mínum og nokkrum krökkum úr hverfinu og við vorum með hvítt pappaspjald á lofti og kölluðum: "Íslandarado herinn á brott" (sem átti að vera " Ísland úr Nato, herinn á brott")

Um helgina var M búin að finna tvær stangir sem hún batt trefil á milli og lifti upp fyrir haus, tók Úu vinkonu sína með og kendi henni að öskra. "Burt með stífluna, burt með stífluna"...

Hmm, best að gera eithvað uppbyggjilegt fyrir barnið á næstunni.

Í gær var kröfuganga á móti Kárahnjúkavirkjun. Þar mættu að minnstakosti 11.000 manns. Ég hef verið að lesa í "kommenta" kerfi á visir.is að þetta sé aðeins lítill hluti þjóðarinnar sem hafi þessa skoðun þ.e er á móti virkjuninni. Og þetta séu sérvitringar sem eru bara á móti öllu til þess að vera á móti.

En hér kemur mitt koment. 8.000 manns söfnuðust saman til þess að taka á móti honum Magna okkar. Þá var það öööööölll þjóðin sem stóð með honum en aðeins 8.000 létu sjá sig. En 11.000 manns á laugarveginum ér ekki nema brota brot þjóðarinnar? Segja menn. Ég mundi segja að um 50.000 manns hefði viljað vera þarna en komst ekki vegna þess að fyrirvarinn var stuttur. Ég þurfti sjálf að vera annarsstaðar en maðurinn minn og börnin fóru.

11.000 manns er mjööög mikið fyrir kröfugöngu. Það sínir mjöög stóran hluta þjóðar vilja. Það eru ekki til 11.000 öfgamenn á Íslandi. Í VG eru t.d. bara 2000 manns sem eru flokksbundnir. Ef þeir voru allir þarna Hvaðan koma þá hin 9.000 ???

Göngum lengra! Allir saman nú!

Göngum með Ómari

Göngum með Ómari
- þjóðarsátt fyrir komandi kynslóðir


Boðað er til fjöldagöngu með Ómari Ragnarssyni frá Hlemmi að Austurvelli klukkan 20.00 á þriðjudag. Ómar hefur kynnt hugmyndir um nýjar leiðir sem fela í sér að hægt verði að afla raforku til að knýja álverið í Reyðarfirði án þess að fórna þeim náttúruperlum sem færu undir fyrirhugað Hálslón. Ómar leggur til að fyllingu Hálslóns verði frestað og Kárahnjúkavirkjun verði geymd ógangsett sem magnað minnismerki um hugrekki þjóðar sem leitaði sátta við kynslóðir framtíðarinnar og eigin samvisku.

Ómar kynnti þessar hugmyndir sínar á blaðamannafundi á dögunum. Við tökum áskorun hans og sýnum stuðning okkar í verki með því að safnast saman og ganga niður Laugaveginn. Við hvetjum þig til að gera slíkt hið sama.


Því er boðað til:
Jökulsárgöngu niður Laugaveginn á þriðjudag kl 20.00
frá Hlemmi að Austurvelli


Horfumst í augu við siðferðislegar skyldur okkar gagnvart landi og náttúru –
Göngum með Ómari niður Laugarveg á þriðjudaginn.

Ég er búin að vera hálf rænulaus alla vikuna. Er búin að skrifa upp á vítamínkúr handa mér sjáfri. Er alvarlega að íhuga að fara í leikfimi kl 6.30 á morgnana... á bíl! Það nagar samviskuna en spikið er að gera mig gráhærða. Læt karlinn hjóla í staðin. En til að byrja með ætla ég nú að skella mér á Oktoberfest hér í vinnuni. Tjuuuss

Fyrir þá sem ekki vita hver maðurinn er... hann adam þá er þetta ástkær bróðir minn og mun hann koma all gróflegri fyri sjónir í hversdagsleikanum. En þetta er hluti af auglýsinga herferð Háskólans í Ottowa þar sem alskonar fólk tjáir sig um skólan. Þetta er semsagt ímynd íslendingsins.. heheh.
En allavega liggur ljómandi vel á mér. Ég er búin að stunda hádegisfundi í samgönguviku Reykjavíkurborgar og verð skotin í alskonar fólki eftir hvern einasta fund. Finnst allir frábærir... nema þá nokkrir sem tengjast pólitíkinni beint.

Um daginn fórum við í sumarbústað með Hryssunum, stóðhestum þeirra og afkvæmum. Mikið var það nú dásamlegt alveg var ég andlega endurnærð eftir þennan fund en kíkamlega örmagna og tók það mig u.þ.b. heila vikur að ná mér. Ég á svooo geðveikt duglegar og sætar og góðar og yndislegar vinkonur að það er fáránlegt.

Við fórum í réttir um helgina í Dalina og það var nú bara ljómandi gott. R. sat á réttarvegnum og jarmaði en M var mjög ánægð með hvað það væru margar geitur og strútar! (strútar = hrútar)Daninn dró í dilka eins og berserkur og höfðu menn orð af að nýbúar væri í miklli framsókn á landinu og hver veit nema að hann verði Fjallkongur einn daginn. hmmmm Christian Fjallakóngur hinn mikli. Ég hinsveg horfði á æstan og stressaðan búfjárinn og fann einungis fyrir örvæntingu og hræðslu dýranna. Horfði á bænastað Auðar djúpeygðu og vorkendi blessuðum rollunum. Ég er alveg að tapa mér held ég í þessum málum. Best að grilla eitt læri um helgina! Reynar er ég á leið á Oktoberfest í vinnuni þar sem ég mun raða í mig wurst og skola niður með mjöð, gott mál það!

Okey, fólk nennir ekki þessu!!

En hvað fnnst ykkur þá um þennan?

Sérstaklega þið sem þekkið hann?

Sjálfs ádeila!

Ég fór í bíó um daginn sem vakti upp tilfinningar og hugsanir sem ég var búin að grafa lengst aftur í heila. Þetta voru hugsanir sem ég átti sem unglingur og fór fyrst að hafa áhuga á umhverfismálum.
Ég er búin að lesa mikið um þessi mál. Ég er búin að taka nám sem snýst algjörlega um þetta. Ég er fagmanneskja.
Málið er að jörðin er að hitna og það er fullt að gerast sem er búið að spá fyrir framm fyrir löngu. Það eru bara aðilar sem vilja ekki hugsa um þetta því þetta er ekki að gerast akkúrat núna... halda þeir. En það er staðreind að jöklarnir eru að bráðna og bráðna hraðar en fólk heldur. Því til stuðnings má benda á að hvannadalshnjúkur er 2m lægri í dag en fyrir 10 árum. Það er ekki lengur skíðað í kerlingafjöllum. Íshöfin minnka. Þetta er að gerast.
Og hvað gera íslendigar? Byggja álver til þess að bæta nú aðeins hressilega í gróðurhúsa áhrifin. Keyra bíla eins og aldrei fyrr. Fólk neitar þessu og vill ekki taka ábyrgð. Sumir segja þetta verður æði, loksins alminnilegt veður á íslandi. Hvað gerist þegar allt fer á kaf. Það er staðreind að sjáfarborð hækkar um nokkra metra 6 til 12m á næstu 40 - 100 árum. Hvert förum við þá? Sumir segja þetta verður æði, loksins alminnilegt veður á íslandi. En spáið í því hvað gerist í kringum okkur. 2/3 Hollands fer á kaf. Í Hollandi búa 16 miljón manns. Hugsið ykkur flóttamanna strauminn. Og talandi um fátækari ríki. Hvað er maður að bjóða börnum sínum upp á? Á síðasta ári voru gefnar út tilkynningar frá heilbrigðiseftirlitinu til leikskóla á miðbæjar svæðinu um að halda börnum inni vegna smog´s... þ.e. co2 meingunar úr bílum allir foreldrar að koma með og sækja börning.. skutlast... líka ég. :(

Enginn nennir að gera neitt. Æi þetta er tapað mál, virkjunin er komin til að vera, æi það þýðir ekkert að mótmæla þeir hlusta ekki á mann hvort eð er. Æi æi æi Best að láta börnin sjá um tiltekt eftir sukklíf okkar. Svo er ekkert mál fyrir heila þjóð að koma manni í úrslit í söngvakepni í Nameríku.

Aaaaaaaaaaarrgh! Það allra allra versta er að ég er ekkert skárri en hver annar í þessum málum. Loka bara augum og eyrum og skutlast upp á skaga á bílnum. Glatað!

En það er hægt að gera eithvað í málunum. T.d. hvar er betri vetnvangur fyrir rafmagnsbíla en hér á Íslandi. Raforkan er mjjjöööög ódýr og umhverfisvæn. Ég stefni að það að kaupa mér rafmagnsbíl. Vandamálið við þá hér á landi er að það er erfitt að fá bifvélavirkja sem kann að gera við slíka bíla. En þetta kemur allt. Ég vona að fólk fari að taka við sér.

Ég varð bara að deila þessu. Ég er ekki að detta í þunglyndi þvert á móti þá hefur mér aldrei liðið betur.

Skoðið auglýsingu á bls. 6


Lesið svo þennan texta og svo taktu afstöðu í málinu!! Ég meina það ég skora á ykkur öll.

Félag um verndun hálendis Austurlands
hefur lengi barist fyrir verndun hálendisins. Nú berst það einnig
fyrir öryggi og heill íbúanna. Þess er krafist að óháð matsnefnd meti
áhættu og arðsemi Kárahnjúkavirkjunar og fyrr verði engu vatni hleypt
á Hálslón.
Við viljum að fólk geti vegið og metið af skynsemi hvort ekki sé
heillavænlegast að eiga víðernin og vistkerfin áfram og þar með að
eyða þeirri ógn sem af Kárahnjúkavirkjun stafar í byggð. Minnumst
þess að framtíðarland og auðlindir komandi kynslóða eru í húfi.
Í því skyni stendur félagið fyrir blaðaauglýsingum með einföldum
texta og undirskriftum margra einstaklinga, eins margra og í næst.Við
hvetjum þig því til að leggja þitt af mörkum með því að skrá þig á
undirskrift@kjosa.is og vera með í auglýsingunum. Þá er æskilegt að
miðla þessu bréfi til hugsanlegra stuðningsmanna.
Í skeytinu þurfa að vera nafn og titill sem koma eiga fram í
auglýsingunni auk nafns greiðanda ef það annað en þitt eigið. Einnig
þarft þú að leggja inn 1000 kr. á bankareikning félagsins 0305-13-339
c/o Þorsteinn Bergsson gjaldkeri kt. 270664-5719
Viljir þú ganga í Félag um verndun hálendis Austurlands getur þú sent
skráningu á netfangið felagi@kjosa.is
Fyrirsagnir verða mismunandi í auglýsingum en megintextinn verður þessi:
Á undanförnum árum hafa þrír gagnmerkir íslenskir jarðfræðingar lýst
áhyggjum sínum af stíflustæðum og öryggi Kárahnjúkavirkjunar;
Guðmundur E. Sigvaldason jarðefnafræðingur og fyrrverandi
forstöðumaður Norrænu eldfjallastöðvarinnar; Grímur Björnsson
jarðeðlisfræðingur hjá Orkuveitu Reykjavíkur og síðast Haraldur
Sigurðsson eldfjallafræðingur og prófessor við Rhode Island háskóla í
Bandaríkjunum sem lagði til að óháð nefnd gerði nýtt áhættumat eftir
að hafa skoðað sprunguskýrslu Kristjáns Sæmundssonar og Hauks
Jóhannessonar (nóv. 2005). Þessi skýrsla hefur hvorki verið kynnt né
rædd á Alþingi Íslendinga og er þó ítarlegasta og alvarlegasta
rannsóknarskýrsla sem til er um eðli og gerð berggrunns við Kárahnjúka.
Aldrei í heiminum hefur svo stór stífla verið reist á jafn viðkvæmri
undirstöðu. Landið er á virku belti, jarðhiti er á svæðinu og líklegt
að háhiti hafi verið þar á nútíma. Berglög eru sprungin og misgengin
og vís til að hreyfast þegar vatn og farg þrýsta á þunna jarðskorpuna.
Við teljum áhyggjur þessara virtu jarðvísindamanna af öryggi
stíflumannvirkja svo alvarlegar að nauðsyn beri til að óháðir aðilar
grandskoði framkvæmdina frá jarðfræðilegu sjónarhorni. Komi til
válegra atburða við Kárahnjúka eru almennir borgarar í hættu.
Við höfum áhyggjur af lýðræði á Íslandi. Í ljósi þess að almenningur
ber fjárhagslega ábyrgð á verkinu er eðlilegt að hann fái ótvíræðar
upplýsingar um hver áhættan er.
Við tökum undir með Haraldi Sigurðssyni prófessor og
náttúruverndarsamtökum um allt land og krefjumst þess að fram fari
óháð áhættumat á mannvirkjum Kárahnjúkavirkjunar nú þegar. Við
krefjumst þess einnig að unnið verði nýtt, óháð arðsemismat þar sem
öll spil eru lögð á borð, þar með raforkuverð og kostnaðarauki vegna
vanræktra rannsókna. Við krefjumst þess að Alþingi Íslendinga verði
kallað saman til að fresta fyllingu Hálslóns þar til þessi úttekt
lítur dagsins ljós.
Fyrr getum við hvorki sofið né vakað áhyggjulaus

Jæja fólk, ég skora á ykkur að taka afstöðu og láta í ykkur heyra og vinsamlegast látið þetta myndband ganga. Það er ekki of seint og það er alltaf hægt að hætta við og laga
Landið OKKAR , munið að kveikja á hljóðinu...

Vinsamlegast kynnið ykkur myndina aninconvenienttruth þetta er því miður málið!

Hjálp!!!

Okkur vanntar pössun annað kvöld, erum að fara út að borða í tilefni brúðkaupsafmælis í gær... svo er okkur boðið í innflutningspartý hjá Eyjó nokkrum og Kristínu fögru koninni hans...OMG!

Áhugasamir vinsamlegast hafið samban ;)

Ég lét klippa faxið í gær. Nú er ég með hár rétt niðurfyrir herðar og firirvikið lengdist hálsinn á mér um 2 cm. Þvílíkur léttir, þetta er ótrúlegt hvað hárið á mér er þungt. Hún Harpa mín sem klipti mig fann líka tvö grá hár... monnt monnt, mér finnst það geðveigt spennandi hehe, M fór líka í klippingu og er svakalega fín. Í kaupbæti fengum við svo dýrindis kjötsúpu sem hann Kolli eldaði. Takk fyrir okkur.

Feit feit feit feeeit... ég er ekki að ná þessu hversu erfitt það er fyrir mig að reyna að sína stabílitet og fara í megrun og alsherjar átak. Lausn mín á málunum er að ég hætti bara að líta í spegil. AAAAAAaaaaaaaaaafneitun. Og Chr. kóar og kaupir kókosflöðebollur í langebaner. Ég er algjör lúser að druslast ekki í leikfimi! og hana nú.

Annars hitti ég nokkrar góðar kellur fra dk í gær var það til heiðurs hennar Heiðrúnar minnar. Aaaafskaplega var nú yndilsegt að hitta hana. Er líka afneitun yfir tiburmönnum dagsins. Þeir fóru í verkfall, hef ekki tíma fyrir þá takk fyrir. Vildi óska þess að þeir gætu tekið á fyrir mig í staðin og séð um grenninguna.. timburmannagrenning... lofar ekki góðu!!!

Skál í kaffi og nýjum lífsstíl... not!!!!!!

Við héldum upp á afmæli DReginu um helgina. Það var ósköp ósköp gaman. Hún fékk fullt af gjöfum og fullt af kökum og var alsæl. Myndir af því síðar.

Á sunnudaginn fórum við svo í hjólaferð öll fjölskyldan og hjóluðum frá Suðurgötunni og út í Gróttu og svo meðfram nesinu út ægissíðuna og svo inn Suðurgötunna... ca. 11 km og lítl fjögra og hálfs árs hetja hjólaði alla leiðina með okkur á græna fína hjólinu sínu. En litla konan var líka gjörsamlega búin og sofnaði áður en kvöldmaturinn var tilbúinn og það var ekki möguleiki að vekja hana aftur. En hún vaknaði kl. 02.00 í nótt sársvög og hélt fyrir okkur vöku í lengri tíma... En engu að síður algjör hetja!!

Í dag á óóóoohhhh Regina afmæli!

Eins árs jiiiiiiibííííi!

Fólkið sem mér þykir allra vænstum er í Fréttablaðinu i dag ghehghgege alltaf svooo sæt!

Það stenir allt í mikinn Hryssing eftir þrjár vikur. Það vanntar bara að sannfæra eina fjölskyldu. hmmmm Mikið væri nú lovely ef þau mundu nú bregða sér á bæ og mæta á Hryssumót aldarinnar. Ha... óskapelga gaman.

Hnegg... það er spurning að kalla þétta bara réttir.. eða smölun!

IIIIIIiiiiihhhhhhaaaa!

Er blá í dag vanntar að fá að hryssast aðeins og kjamsast með vinkonum úr dk.

Ég var veik í gær ... þriðjudagur eftir verslunarmannahelgi!.. ekki gott. Nú verð ég að bæta það upp með einhverju móti.

Í gær var gott veður... í dag er jafn gott veður.
Í gær reytti ég arfa í beði...
Ef Ísland væri svona öll sumur væri það bezta land í heimi!

Í dag er sumar á Íslandi iiiihhhaaa!

Það gengur voða illa að blogga þetta sumarið. Ég veit bara ekki afhverju en ég nenni ekki að skrifa um neitt. Samt er ég alveg að gera skemmtilega hluti. Ég er t.d. búin að fara í ferðalag í Húsafell og gista í tjaldi í þrjár nætur. Það var rosa gaman. Svo fórum við í Skorradal eina nótt þar sem við gistum í gamla skáta skálanum. það var svaka fínt. Nú og svo er tengdamamma í heimsókn hjá okkur núna og ég er búin að fara c.a. 7 sinnum í sund á síðustu tveimur vikum sem er reyndar ekki frásögufærandi nema hvað að ég er ekkert svakalega hrifin af sundi. En nú er ég búin að ákveða að mér finnist gaman í sundi og ætla að gera eins mikið að því og ég get.

Það er mikil vinna á mér ennþá.
Við verðum í fjölskyldu útilegu í Skorradal um næstu helgi.
Christian langar í jeppa.
Stelpurnar eru yndislegar
Ég er enn ekki búin að ná af mér fósturfitunni, spurningin er að ég hendi mér í átak!

Ég er svo glöð, en sammt svo gjörsamlega búin. Hef ekki veriðað sinna öllum vinum og vandamönnum, afsakið, ég bæti það upp síðar. Er bara upptekin af mér og vinnu og fjölskyldunni.

Búin að missa barminnn því miður er það aðeins barmurinn sem er farinn, þannig að ég var frekar skrýtin í flotta kjólunum í brúðkaupinu. Það kennir manni að kaupa ekki dýrar flíkur þegar maður er með barn á brjósti. Kjólinn var svoítið poki að ofan en ég reddaði því með stuttri gollu. Frændi minn hélt að ég og Chr værum Skari Skrípó og frú.. hahaha hihihih. Mjjöög fyndið.

M sagði við mig á föstudaginn þegar ég var á leið í heimsókn til Sollu: mamma, pabbi er alltaf á tónleikum og þú ert alltaf í partý! hmmmm, sannleikurinn er að við erum búin að vera að vinna til skiptis á kvöldin og barnið heldur að við séum að djamma! hmmm

Á föstudaginn fékk é tölvupóst frá konu sem heitir Brynja, hún bað mig að um að hafa samband við mann sem heitir Guðmundur og konu sem heitir Ásdís. Ég svaraði póstinum óvart svona: Sæll Páll.....
Ég er að fara að hitta þetta fólk á morgun. Þarf að vera klár og sannfærandi! Ætli það virki?

Spurningin er ætli sumarið láti sjá sig þetta árið hér á Fróni?